Ράφα Μπενίτεθ: Οι «φωνές» για το μέλλον του, τα σενάρια και το ερώτημα που δεν φεύγει

Αυτό, όπως είναι φυσικό, δίνει αφορμή και σε όσους δεν βλέπουν με καλό μάτι την παρουσία του Ισπανού να δυναμώνουν τον δημόσιο θόρυβο. Το βαρύ βιογραφικό του τελευταίου και η προσωπικότητά του είναι δεδομένο ότι δεν περνούν απαρατήρητα, ούτε αφήνουν αδιάφορους όσους κινούνται γύρω από τον σύλλογο.

Μόνο που αυτό το έργο το έχουμε δει πολλές φορές και είναι απολύτως λογικό να αναρωτιέται κανείς για ποιο λόγο ο σύλλογος να μπει ξανά στη διαδικασία να ρισκάρει τη φθορά ενός ακόμη πλάνου, λίγους μόλις μήνες πριν μπει στον Βοτανικό, σε μια περίοδο δηλαδή που η ανάγκη για σταθερότητα και ξεκάθαρη κατεύθυνση είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Κι όλα αυτά ενώ υπάρχει σφοδρή πιθανότητα να παραμένει — ακόμη — άτιτλος, κάτι που ούτως ή άλλως αυξάνει την πίεση.

Προφανώς, αγωνιστικά υπάρχουν αρκετοί που ακόμη δεν έχουν πειστεί. Και είναι θεμιτό. Στο “εργαστήριο” του Ράφα οι κατσαρόλες ακόμη βράζουν, οι αναμείξεις φίλτρων συνεχίζονται, οι δοκιμές υλικών βρίσκονται σε εξέλιξη και η εικόνα της ομάδας δεν έχει σταθεροποιηθεί στον βαθμό που θα ήθελαν όλοι. Από την άλλη, οι απογοητεύσεις είναι αυτές που πάντα προκαλούν αντιδράσεις, ειδικά σε έναν οργανισμό που κουβαλά τόσο μεγάλη πίεση και τόσο υψηλές απαιτήσεις.

Ωστόσο, ο προπονητής πρέπει να κριθεί αφού κάνει προετοιμασία και αφού του φέρουν τους παίκτες που πραγματικά επιθυμεί για να εφαρμόσει το πλάνο του. Οτιδήποτε διαφορετικό μοιάζει βιαστικό και μάλλον άδικο.

Ειδάλλως, η κουβέντα γίνεται σε λάθος βάση, τη στιγμή μάλιστα που έχει επιλεγεί συνειδητά μια στάση αποχής από το παρασκήνιο, το οποίο εδώ και δεκαετίες — καλώς ή κακώς — παίζει τον δικό του ρόλο στην ανάδειξη πρωταθλητών. Αν ο σύλλογος θέλει πραγματικά να αλλάξει σελίδα, τότε η υπομονή, η συνέπεια και η επιμονή σε ένα πλάνο είναι προϋποθέσεις και όχι πολυτέλειες.

Δημήτρης Στρατής