Τσιριβέγια: Η ατάκα για τον Μπενίτεθ που ξεχωρίζει - Γιατί φορά το 4

Ο Πέδρο Τσιριβέγια μίλησε στην ισπανική «AS» λίγο πριν από τη ρεβάνς του Παναθηναϊκού με τη Μπέτις στη Σεβίλλη για τη φάση των «16» του Europa League και στάθηκε τόσο στο μεγάλο παιχνίδι που ακολουθεί όσο και σε σημαντικούς σταθμούς της καριέρας του.

Ο Ισπανός μέσος αναφέρθηκε στην αγωνιστική του κατάσταση, στη συνεργασία του με τον Ράφα Μπενίτεθ και στις εμπειρίες που κουβαλά από τη Λίβερπουλ, τη Ναντ και την αποτυχημένη μετακίνησή του στην Εξτρεμαδούρα.

Για την κατάστασή του μετά τον τραυματισμό που τον κράτησε πίσω, είπε:
«Έπαιξα για μισή ώρα την περασμένη Κυριακή κόντρα στον Παναιτωλικό. Χρειάζομαι ακόμα χρόνο για να βρω τον ρυθμό μου, αλλά νιώθω καλά. Ελπίζω να καταφέρω να παίξω εναντίον της Μπέτις».

Στη συνέχεια στάθηκε στη δυσκολία της ρεβάνς, αλλά και στην εικόνα που έβγαλε το «τριφύλλι» στο πρώτο παιχνίδι:
«Θα είναι πολύ δύσκολα, αλλά είμαστε προετοιμασμένοι να προσπαθήσουμε να τους κάνουμε ζημιά, όπως και στο πρώτο παιχνίδι. Η ομάδα στάθηκε πολύ καλά τις προάλλες, ειδικά αφού μείναμε με 10 παίκτες».

Ο Τσιριβέγια μίλησε και για τη σημασία που έχει για τον ίδιο το γεγονός ότι ένα τόσο κομβικό ευρωπαϊκό παιχνίδι διεξάγεται στην Ισπανία, ενώ ξεκαθάρισε ότι είναι ικανοποιημένος με την πορεία που έχει χαράξει τα τελευταία χρόνια.

«Ανυπομονώ πραγματικά. Ο αγώνας είναι εξαιρετικά σημαντικός για τον Παναθηναϊκό και είναι φανταστικό που διεξάγεται στην Ισπανία. Είμαι πολύ χαρούμενος εκεί που βρίσκομαι, όπως ήμουν και τα προηγούμενα χρόνια στη Γαλλία και την Αγγλία. Πάντως, παρακολουθώ πολύ τη La Liga».

Ο Ισπανός χαφ γύρισε τον χρόνο πίσω και μίλησε για ένα από τα πιο δύσκολα σημεία της καριέρας του, όταν η μεταγραφή του δεν ολοκληρώθηκε και έμεινε εκτός δράσης σε πολύ νεαρή ηλικία.

«Ναι, ήμουν ακόμα πολύ νέος. Δεν είχα παίξει πολύ με την πρώτη ομάδα για έξι μήνες και ζήτησα από τη Λίβερπουλ να με αφήσει να φύγω δανεικός. Είχα αρκετές επαφές με τη Μαγιόρκα εκείνη την ίδια χειμερινή μεταγραφική περίοδο, αλλά δεν με άφηναν να πάω εκεί. Και την τελευταία μέρα, τηλεφώνησε η Εξτρεμαδούρα. Ταξίδεψα στο Αλμεντραλέχο, αλλά υπήρξε ένα πρόβλημα με το φαξ· έφτασε 40 λεπτά αργότερα. Μου είπαν ότι δεν είχα δηλωθεί εγκαίρως. Πέρασαν εβδομάδες και κατέληξα να μείνω έξι μήνες χωρίς να παίζω, στα 21 μου, ενώ ήθελα τόσο πολύ να επιστρέψω στην Ισπανία. Ήταν πολύ σκληρό πλήγμα, όπως και το ότι έζησα από κοντά τον θάνατο του Χοσέ Αντόνιο Ρέγιες. Πήγαινα στο Wanda Metropolitano με τον πατέρα μου για τον τελικό του Champions League».

Αμέσως μετά αναφέρθηκε στην επόμενη στάση της διαδρομής του, που ήταν η Ναντ, και στη σημασία που είχε αυτή η επιλογή για την καριέρα του.

«Στο τέλος, μένεις σχεδόν έναν χρόνο εκτός δράσης και επιστρέφεις στη Λίβερπουλ άλλος άνθρωπος. Ευτυχώς προέκυψε το γαλλικό πρωτάθλημα και η Ναντ, μια ομάδα όπου πέρασα πέντε υπέροχα χρόνια. Αλλά το περασμένο καλοκαίρι ήθελα να φύγω…»

Για την προοπτική επιστροφής στην Ισπανία εκείνη την περίοδο, εξήγησε πως είχε επιλογές, αλλά προτίμησε να ακολουθήσει μια διαδρομή που θα του έδινε ευρωπαϊκή προοπτική και στόχους.

«Υπήρχε η επιλογή της επιστροφής. Αν και ήμουν αρχηγός και πολύ αγαπητός στη Ναντ, ένιωθα ότι χρειαζόμουν μια αλλαγή και ήθελα να παίξω σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Ο στόχος ήταν να κερδίσω τίτλους και είμαι χαρούμενος με την απόφαση που πήρα, παρά τον τραυματισμό μου».

Στη συνέντευξή του έδωσε και τη δική του οπτική για τον λόγο που οι Ισπανοί μέσοι παραμένουν τόσο περιζήτητοι και τόσο υπολογίσιμοι σε διαφορετικά πρωταθλήματα.

«Η Ισπανία είναι “χρυσωρυχείο” μέσων, παικτών που καταλαβαίνουν το ποδόσφαιρο. Όσο ήμουν στην Αγγλία και τη Γαλλία, είδα από πρώτο χέρι ότι οι Ισπανοί παίκτες έχουν μια θεμελιώδη αντίληψη του παιχνιδιού που δεν αναπτύσσεται σε άλλα πρωταθλήματα. Και οι προπονητές το εκτιμούν πολύ αυτό».

Έπειτα, η κουβέντα πήγε στους προπονητές με τους οποίους έχει συνεργαστεί και ειδικά στους Γιούργκεν Κλοπ και Ράφα Μπενίτεθ, δύο ονόματα που έχουν αφήσει ισχυρό αποτύπωμα στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.

«Ο Κλοπ ήταν φαινόμενο. Έφτασα στη Λίβερπουλ με τον Μπρένταν Ρότζερς, αλλά το πρώτο μου παιχνίδι με την πρώτη ομάδα ήταν ένα από τα τελευταία του Μπρένταν. Τότε υπέγραψαν τον Κλοπ, ο οποίος μεταμόρφωσε το Άνφιλντ. Η ομάδα έγινε ξανά κορυφαίου επιπέδου στην Ευρώπη και στην Premier League».

Για τον προπονητή του στον Παναθηναϊκό, ο Τσιριβέγια μίλησε με σεβασμό, συνδέοντας μάλιστα την παρουσία του Μπενίτεθ με τις πρώτες του ποδοσφαιρικές αναμνήσεις από τη Βαλένθια.

«Εκείνη η ομάδα της Βαλένθια υπό τον Ράφα είναι η πρώτη μου ποδοσφαιρική ανάμνηση, και έχει μοιραστεί μαζί μου μερικές υπέροχες ιστορίες για τα πρωταθλήματα. Επίσης, ήμασταν και οι δύο στη Λίβερπουλ. Έχουμε πολλούς κοινούς γνωστούς, και το γεγονός ότι έχει κερδίσει τόσα πολλά πράγματα λέει πολλά για το τι είδους προπονητής είναι».

Τέλος, αναφέρθηκε και στην επιλογή του αριθμού που φορά στη φανέλα του Παναθηναϊκού, εξηγώντας γιατί άφησε πίσω το αγαπημένο του «5» και κατέληξε στο «4».

«Λατρεύω το νούμερο 5 λόγω του Ζιντάν. Και στη Βαλένθια, το πρώτο μου νούμερο ήταν επίσης το 5. Ο πατέρας μου ήταν μεγάλος θαυμαστής του Ζιντάν και μου μετέδωσε αυτόν τον θαυμασμό. Αν και μου αρέσει και το νούμερο 4· το φορούσαν μέσοι όπως ο Σεσκ Φάμπρεγκας. Ήταν διαθέσιμο και το ήθελα. Εξάλλου, στην Αγγλία το νούμερο 4 είναι πιο συνηθισμένο για τους μέσους. Οι κεντρικοί αμυντικοί φοράνε το 5 και το 6, και οι κεντρικοί μέσοι το 4 και το 8».