Το turning point του Παναθηναϊκού: Αλλαγή συστήματος, επιστροφές και νέα ψυχολογία

Ομολογούμε ότι δεν περιμέναμε τόσες νίκες με την αλλαγή του συστήματος σε 3-4-2-1, ούτε την “ανάσταση” παιδιών σαν τους Μπακασέτα, Ρενάτο, Τσέριν, Ερνάντεθ.

Οι συνισταμένες έδειχναν για μια ακόμα χρονιά στα σκουπίδια, με κάθε πικραμένο να έχει πιάσει στο στόμα του τον προπονητή και να του σέρνει τα εξ αμάξης. Όμως οι νίκες με Ολυμπιακό / Μπέτις φανερώνουν δυναμική, που είναι αμαρτία να εξαφανιστεί ενόψει Βοτανικού.

Μεγάλη υπόθεση η ψυχολογία στα σπορ — και τις τελευταίες εβδομάδες ο Παναθηναϊκός λειτουργεί αλλιώς. Παίκτες και προπονητής ήρθαν πιο κοντά. Ο κόσμος αγκάλιασε την ομάδα, αφού βλέπει πάθος και γυαλισμένο μάτι.

Με τους Ισπανούς τις προάλλες εκτιμήθηκε ότι όλοι άφησαν ό,τι είχαν και δεν είχαν στο χορτάρι, απέναντι σε ομάδα διαφορετικής ιδιοσυγκρασίας, που παίζει σε ανώτερη λίγκα και δεν ματσάρεται εύκολα — ειδικά με τις απουσίες που είχες.

Την περασμένη Πέμπτη γράφτηκε μια ωραία αθλητική ιστορία: για μια γενιά παιδιών που φαίνεται να διακατέχεται από δέσμευση απέναντι στον φίλο-συμπαίκτη, αλλά και στον προπονητή που υποστηρίζει ένα πρόγραμμα και δικαιώνεται.

Μπράβο λοιπόν στους πράσινους. Μη ξεχνάμε πόσες φορές έχουν πάει στην κόλαση — παρ’ όλα αυτά δείχνουν να το γυρίζουν. Με υπομονή και επιμονή θα φτάσει και η δική τους στιγμή, ώστε ο ταλαιπωρημένος κόσμος τους να πανηγυρίσει την επιστροφή στην κανονικότητα.