Ταλέντο μπροστά, κενά σε 1-5-6: Το λεπτό σχοινί του Παναθηναϊκού

Προφανώς μετά από τόσες αλλαγές στελεχών/παικτών μεσούσης της περιόδου, κανείς δεν περιμένει θαύματα ούτε να «κρυφτεί» το τόπι.

Όλοι βολεύονται με τα τρίποντα, κι ας είναι με αυτογκόλ — στην τελική, οι βαθμοί γράφουν.

Οι πράσινοι, μετά από τις προσθήκες του Γενάρη από την μέση και μπροστά, έχουν μια ταλαντούχα ομάδα.

Όμως με ευαίσθητες ισορροπίες σε επίπεδο δομής/λειτουργικότητας ρόστερ, με τα κενά στις θέσεις 5, 6 και 1 να βγάζουν μάτι.

Και ο Λαφόν σε καμία περίπτωση δεν εμπνέει εμπιστοσύνη, κάτι που μεταφέρεται σε όλη την αμυντική αλυσίδα.

Ο Ράφα με την αύρα του πείθει τους περισσότερους ότι μπορεί να γυρίσει το τιμόνι έτσι και το όχημα πάρει λάθος δρόμο.

Όμως καλό είναι να περιμένουμε, γιατί στην Ελλάδα βρισκόμαστε και όλοι ξέρουμε πως αλλάζει η σκέψη άμα έρθουν μερικές γκέλες μαζεμένες.

Πάντως όσο κι αν το 3-4-3 θεωρείται αναχρονιστικό, στον Παναθηναϊκό δίνει νίκες.

Οι παίκτες παρουσιάζονται πολύ πιο φιλόπονοι στο αμυντικό κομμάτι και αυτό μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για κάτι καλό στη συνέχεια της σεζόν.

Οι τριφυλλοφόροι έχουν προοπτική, τοπ προπονητή, αλλά σε σύγκριση με τον ανταγωνισμό κάθε φορά που πατούν τερέν δίνουν μάχη και με προσωπικά φαντάσματα.