Ο παίκτης που λείπει: το καλοκαίρι-κλειδί για να ανέβει επίπεδο ο Παναθηναϊκός

Το είδαμε και χθες με τον Άρη, άλλωστε. Είναι μια επιλογή που δείχνει πολλά για το πώς “ζυγίζεις” το κέντρο και το ρίσκο.

Δεν είναι κάτι ιδιαίτερο ο Ισπανός, αλλά το τόπι το κατέχει. Στα πρώτα του παιχνίδια στην ομάδα ο κόουτς τον έβαζε “οκτάρι”, με τον συμπατριώτη του να μοιράζει όμορφα το παιχνίδι.

Το καλοκαίρι, αν βρεθεί ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ο αμυντικός μέσος που θα σε ανεβάσει επίπεδο και στις δύο μεριές του τερέν, πολλά θα αλλάξουν προς το καλύτερο. Γιατί εκεί “κουμπώνει” το ποδόσφαιρο που θες να παίξεις.

Βγάζοντας επιθέσεις από τον άξονα, δημιουργείς και τελειώνεις περισσότερες φάσεις. Και οι χώροι ανοίγουν για φορ και εξτρέμ, κάτι που σου λείπει σε διάρκεια.

Ο αντίπαλος δεν ξέρει ποιον να πρωτομαρκάρει, αν έχει να κάνει με “δαντελένια” κεντρικά χαφ. Με χαφ που ξέρουν μπάλα και μπορούν να σε αφαλοκόψουν με τις πάσες τους.

Ο άξονας είναι η πιο “φορτωμένη” αμυντικά περιοχή της αντίπαλης άμυνας σε πρώτη φάση. Με βοήθειες από πολλές πλευρές, χρειάζεται λοιπόν προεργασία για να δημιουργηθούν συνθήκες.

Χρειάζεται, δηλαδή, ένα κατάλληλο πλαίσιο που θα λειτουργήσει ως εισαγωγή στην επίθεση. Φυσικά θες και τους κατάλληλους παίκτες, γιατί αλλιώς το πλάνο μένει στα χαρτιά.

Αυτή τη στιγμή είναι τόσο φτωχά τα χαρακτηριστικά των ποδοσφαιριστών του άξονα, που ο Τσιριβέγια αντιμετωπίζεται ως Τσάβι/Ινιέστα. Κι αυτό από μόνο του λέει πολλά για το πόσο διψάει η ομάδα έναν “κανονικό” κόφτη με ποιότητα.

Είναι πολύ σημαντικό να μετακινείς την άμυνα, φέρνοντάς την εκεί που θέλεις. Ώστε να βάζεις τη μπάλα εκεί που πραγματικά έχεις πλεονέκτημα.

Αυτό το πράγμα δεν μπορεί να το κάνει ούτε ο Σιώπης, ούτε ο Τσέριν. Ενώ ο Σισοκό που ήρθε τον Γενάρη βαδίζει στα 37 και δεν έχει πολύ ποδόσφαιρο μπροστά του.