Παναθηναϊκός: Η «ακατανόητη» αλλαγή και οι μεταγραφές που δεν έγιναν

Ο Παναθηναϊκός έχασε τον πρώτο ημιτελικό στη Λεωφόρο με 0-1 από τον ΠΑΟΚ και, πέρα από το ίδιο το αποτέλεσμα, το παιχνίδι άφησε πίσω του ένα γνώριμο συμπέρασμα: η ομάδα δυσκολεύεται να σταθεί στο πιο κρίσιμο κομμάτι του γηπέδου, τον άξονα. Κι όταν το κέντρο δεν «κρατά», όλα γίνονται πιο δύσκολα – από την αμυντική ισορροπία μέχρι τη σωστή τροφοδότηση των επιθετικών.

Στη συγκεκριμένη βραδιά, το πρόβλημα δεν αφορούσε μόνο την τετράδα της άμυνας που έδειχνε συχνά ανασφαλής, αλλά συνολικά τη λειτουργία μπροστά της. Ο Σωτήρης Κοντούρης έβγαλε ενέργεια, προσπάθεια και είχε στιγμές που έδειξαν ότι μπορεί να βοηθήσει, όμως δεν είναι ρεαλιστικό να περιμένει κανείς από εκείνον να σηκώσει μόνος του όλο το βάρος της μεσαίας γραμμής σε τέτοιο επίπεδο αγώνα.

Αντίθετα, περισσότερα ζητούνται – και δικαίως – από τους πιο έμπειρους του χώρου. Στο ματς με τον ΠΑΟΚ, ο Άνταμ Τσέριν και ο Τάσος Μπακασέτας δεν κατάφεραν να κερδίσουν το κέντρο. Οι μονομαχίες χάθηκαν, ο ρυθμός δεν ελέγχθηκε και, το κυριότερο, ο Ανδρέας Τεττέη έμεινε σε μεγάλο βαθμό «αποκομμένος», χωρίς την πάσα που θα τον έβαζε με συνέπεια στο παιχνίδι.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, υπήρξε και μία αλλαγή που προκάλεσε ερωτήματα. Ο Ράφα Μπενίτεθ επέλεξε να βγάλει τον Κοντούρη – που έδειχνε από τους πιο λειτουργικούς χαφ του Παναθηναϊκού εκείνη τη στιγμή – και να περάσει στο ματς τον Κάτρη. Σε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα ήδη δυσκολευόταν να σταθεί στο κέντρο, η συγκεκριμένη κίνηση έμοιασε σε αρκετούς δύσκολα «διαβασμένη» και λογικό ήταν να δημιουργήσει απορίες.

Ο ημιτελικός με τον ΠΑΟΚ, πάντως, έφερε ξανά στην επιφάνεια κάτι που συζητιέται εδώ και καιρό: ο Παναθηναϊκός έχει κενό στο κέντρο και χρειάζεται ενίσχυση. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Μπενίτεθ πίεζε για την απόκτηση δύο κεντρικών μέσων, ακριβώς για να υπάρξει βάθος, ένταση και επιλογές. Ο ένας, ο Σισοκό, ήρθε, αλλά τραυματίστηκε άμεσα και πρακτικά δεν έχει μπει ακόμη στην εξίσωση, με αποτέλεσμα ο προπονητής να αναγκάζεται να πορευτεί με τα υπάρχοντα πρόσωπα στο πιο απαιτητικό διάστημα της σεζόν.

Και αυτό είναι το σημείο που «καίει» περισσότερο: δεν υπάρχει χρόνος. Ακολουθεί το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό και έπειτα μια σειρά αγώνων όπου ο Παναθηναϊκός χρειάζεται σταθερότητα, καθαρό μυαλό και έλεγχο του ρυθμού. Αν ο άξονας συνεχίσει να μην ανταποκρίνεται, κάθε παιχνίδι γίνεται βουνό – ειδικά όταν μιλάμε για ματς που κρίνουν βαθμούς, στόχους και ψυχολογία.