Παναθηναϊκός: Η επόμενη μέρα, πώς θα αποφευχθεί ιστορικό κάζο

Ο Παναθηναϊκός έφυγε από το Περιστέρι με 0-0 απέναντι στον Ατρόμητο και, μαζί με τους βαθμούς που χάθηκαν, κουβαλά ξανά την ίδια αίσθηση: ότι ο χρόνος τελειώνει, ενώ η εικόνα δεν αλλάζει. Η απόσταση από την τετράδα παραμένει μεγάλη και το «παράθυρο» για να γυρίσει η κατάσταση μικραίνει επικίνδυνα.

Το πιο ανησυχητικό δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα, αλλά το πώς ήρθε. Το πρώτο ημίχρονο κύλησε χωρίς καθαρή απειλή, με τη μεσαία γραμμή να μην βρίσκει τρόπο να ενώσει άμυνα και επίθεση και το τέμπο να μένει χαμηλό. Η παραγωγή φάσεων ήταν φτωχή και η ανάπτυξη έμοιαζε να κολλάει πριν καν φτάσει στο τελευταίο τρίτο.

Την ίδια ώρα, ο Παναθηναϊκός γλίτωσε σε κομβική στιγμή. Στο 13’, ο Αλμπάν Μαρκ Λαφόν κράτησε όρθια την ομάδα αποκρούοντας το πέναλτι του Πίτερ Μίχορλ, σε μια φάση που θα μπορούσε να αλλάξει όλο το βράδυ και να ανεβάσει ακόμη περισσότερο την πίεση.

Το αρχικό πλάνο με 4-4-2 και τους Ανδρέα Τεττέη και Μίλος Πάντοβιτς μπροστά δεν έδωσε αυτό που ζητούσε το παιχνίδι. Η κίνηση χωρίς την μπάλα δεν δημιούργησε χώρους, η μετάβαση ήταν αργή και η ομάδα δεν έβγαλε την ένταση που χρειάζεται όταν κυνηγά αποτέλεσμα σε δύσκολη έδρα.

Ο Ράφα Μπενίτεθ προσπάθησε να «πειράξει» το ματς από νωρίς στο δεύτερο μέρος. Στο 46’ πέρασε τους Πέδρο Τσιριβέγια και Ρενάτο Σάντσες, με τον Παναθηναϊκός να ισορροπεί περισσότερο, να κρατά την μπάλα και να δείχνει για ένα διάστημα πιο καθαρός στις αποφάσεις του. Η βελτίωση, όμως, δεν μεταφράστηκε σε ουσία.

Στην τελική προσπάθεια έλειψε η σωστή επιλογή και η καθαρή εκτέλεση. Πολλές προσπάθειες «έσβησαν» πάνω σε πόδια αντιπάλων, η τελευταία πάσα δεν βρήκε στόχο και ο Ανδρέας Τεττέη έδειξε να ψάχνει το πρώτο του γκολ με άγχος, χωρίς να βγει το τελείωμα που θα άλλαζε το μομέντουμ.

Κι εκεί βρίσκεται η «επόμενη μέρα» για τον Παναθηναϊκός: λιγότερη στασιμότητα, περισσότερη ταχύτητα στη σκέψη και στο παιχνίδι, πιο ξεκάθαροι ρόλοι και αποφάσεις που δείχνουν ότι η ομάδα πάει να κερδίσει το ματς από το πρώτο λεπτό. Σε αυτό το σημείο της σεζόν, δεν αρκεί να «βελτιώνεσαι» για 20-25 λεπτά.

Η χαμένη ευκαιρία γίνεται ακόμη πιο βαριά όταν οι αντίπαλοι αφήνουν βαθμούς. Το -9 από τον Λεβαδειακό παραμένει και το περιθώριο λάθους στενεύει σε βαθμό που κάθε επόμενο στραβοπάτημα μπορεί να μετατρέψει τη συζήτηση από «τετράδα» σε «θέσεις 5-8» πολύ νωρίτερα απ’ όσο θα ήθελε οποιοσδήποτε στο «τριφύλλι».

Τώρα είναι η στιγμή για ένα διαφορετικό σήμα από τον πάγκο: επιλογές που δίνουν ένταση, σχήμα που υπηρετεί δημιουργία και ρυθμό, και μια ομάδα που δεν περιμένει να της… συμβεί το παιχνίδι. Αν αυτό δεν φανεί άμεσα, τότε το φινάλε κινδυνεύει να μείνει στην ιστορία για λάθος λόγους.