Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται άμεσα -KAI- έναν φορ-«θωρηκτό»!

Ο Παναθηναϊκός έφυγε από την OPAP Arena με ένα αποτέλεσμα που δεν σηκώνει πολλές… ωραιοποιήσεις, αλλά κυρίως με μια εικόνα που ξαναφέρνει στην επιφάνεια τα ίδια ζητήματα. Το παιχνίδι πήγε στραβά και, από ένα σημείο κι έπειτα, η ομάδα δεν κατάφερε να κρατήσει ισορροπίες, ούτε να δείξει την απαραίτητη ανταγωνιστικότητα για ντέρμπι τέτοιου μεγέθους.

Το πρώτο που «φωνάζει» μετά από τέτοια βραδιά είναι το αμυντικό κομμάτι, όμως δεν εξηγεί τα πάντα. Η συνολική λειτουργία έμοιαζε ασύνδετη, οι αποστάσεις άνοιγαν, οι δεύτερες μπάλες χάνονταν και κάθε λάθος μεγάλωνε την πίεση, αντί να υπάρχει μηχανισμός επαναφοράς.

Σε αυτό το πλαίσιο, η επιλογή του Ράφα Μπενίτεθ να ξεκινήσει τον Τιν Γέντβαϊ θα συζητηθεί έντονα, γιατί υπήρξαν φάσεις όπου η άμυνα του Παναθηναϊκού δεν είχε καθαρές αποφάσεις και πλήρωσε την παραμικρή ολιγωρία. Την ίδια στιγμή, προκαλεί ερωτήματα και η διαχείριση του Έρικ Πάλμερ-Μπράουν, ενός στόπερ που σε μεγάλο κομμάτι της σεζόν είχε σταθερή παρουσία και τώρα δεν έχει αντίστοιχο ρόλο.

Παρόλα αυτά, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν ήταν μόνο πίσω. Ο Παναθηναϊκός έμεινε ξανά «στεγνός» επιθετικά, χωρίς παίκτη-σημείο αναφοράς, χωρίς παρουσία στην περιοχή και χωρίς τις φάσεις που απαιτούνται για να κρατήσεις ένα ντέρμπι ζωντανό όταν στραβώνει.

Εδώ μπαίνει το βασικό συμπέρασμα: δεν γίνεται ο Παναθηναϊκός να επενδύει τη συνέχεια του σε έναν φορ που ακόμα χτίζεται μέσα από το ρόλο του. Ο Ανδρέας Τεττέη μπορεί να δώσει μάχες, να τρέξει, να πιέσει και να βοηθήσει στο παιχνίδι χωρίς την μπάλα, όμως άλλο αυτό και άλλο να είναι η σταθερή «βάση» μιας ομάδας που κυνηγά στόχους σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Το ίδιο ισχύει και για τον Καρόλ Σφιντέρσκι: μπορεί να προσφέρει λύσεις, αλλά μέχρι τώρα δεν έχει δείξει ότι μπορεί μόνος του να «κουβαλήσει» την επίθεση σε βραδιές που ο Παναθηναϊκός χρειάζεται γκολ από το τίποτα. Και όταν λείπει ένας παίκτης όπως ο Σίριλ Ντέσερς, το κενό γίνεται ακόμη πιο εμφανές, γιατί δεν υπάρχει το προφίλ του επιθετικού που θα παίξει με πλάτη, θα κρατήσει άμυνα πάνω του και θα τελειώσει τη μισή ευκαιρία.

Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται άμεσα έναν φορ «θωρηκτό» – έναν καθαρό επιθετικό κλάσης που να είναι επίκεντρο, να τραβά στόπερ, να κερδίζει μονομαχίες και να δίνει σταθερότητα στο τελευταίο τρίτο. Όχι ως πολυτέλεια, αλλά ως προϋπόθεση για να αποκτήσει η ομάδα ουσία, ειδικά από τη στιγμή που ούτε τα άκρα προσφέρουν με συνέπεια γκολ.