Παναθηναϊκός: Τα «αόρατα εκατομμύρια» στην υπόθεση Αντίνο

Η μεταγραφή του Σαντίνο Αντίνο δεν είναι απλώς άλλη μία προσθήκη για τον Παναθηναϊκό. Είναι μια κίνηση που “γράφει” στο οικονομικό κομμάτι και δείχνει διάθεση για επένδυση σε παίκτη με ηλικία, προοπτική και μεταπωλητική αξία.

Στο παρασκήνιο, οι συζητήσεις με τη Γοδόι Κρουζ ήταν απαιτητικές, ειδικά όταν η διαπραγμάτευση μπήκε στην τελική ευθεία. Αντί να αφήσει την υπόθεση να ξεφύγει, ο Παναθηναϊκός επέμεινε, δούλεψε τη συμφωνία σε πολλά επίπεδα και τελικά πήρε αυτό που ήθελε.

Κομβικό στοιχείο της ιστορίας ήταν το “μέτωπο” της πλευράς του παίκτη. Η εικόνα που προκύπτει είναι ότι οικογένεια, εκπρόσωποι και ο ίδιος ο Αντίνο είχαν επιλέξει ξεκάθαρα τη διαδρομή προς το «τριφύλλι», κάτι που επηρέασε τις ισορροπίες σε μια περίοδο που υπήρχε στο κάδρο και η Ρίβερ Πλέιτ.

Ο πρόεδρος της Γοδόι Κρουζ, Χοσέ Μανσούρ, έμεινε σκληρός στις απαιτήσεις, όμως ο Παναθηναϊκός δεν πήγε για “φθηνή” λύση. Το ρεπορτάζ μιλά για ποσό 10.000.000 ευρώ ώστε να αποκτηθεί το 75% των δικαιωμάτων του 20χρονου εξτρέμ, ένα νούμερο που από μόνο του ανεβάζει την υπόθεση στην κατηγορία των πολύ ακριβών κινήσεων για τα ελληνικά δεδομένα.

Και δεν είναι μόνο το transfer. Αν γίνει η αποτίμηση του συνολικού πακέτου, το κόστος ανεβαίνει αισθητά: εκτός από τα 10 εκατ. για την αγορά, μπαίνει στο κάδρο και το συμβόλαιο έως το 2029 (κοντά στα 1.200.000 ευρώ), μαζί με επιβαρύνσεις που συνδέονται με φορολογικά και αμοιβές εκπροσώπων.

Κάπως έτσι προκύπτει η κουβέντα για ένα συνολικό “άνοιγμα” που μπορεί να πλησιάζει τα 20.000.000 ευρώ, αν υπολογιστούν όλα τα κομμάτια. Είναι πολλά χρήματα, όμως εδώ μπαίνει το σκεπτικό που συχνά συνοδεύει τέτοιες κινήσεις: πληρώνεις σήμερα για να έχεις πιθανότητα σημαντικής υπεραξίας αύριο.

Εκεί “κολλάει” και η έννοια των «αόρατων εκατομμυρίων». Όταν μια ομάδα που δεν είναι Ρεάλ Μαδρίτης, Μάντσεστερ Σίτι ή Παρί Σεν Ζερμέν αποφασίζει να φτάσει σε επίπεδα 15-20-30 εκατ., συνήθως το κάνει με στόχο να δημιουργήσει κέρδος σε επόμενο βήμα, όχι απλώς να κλείσει μια μεταγραφή εντυπώσεων.

Το παράδειγμα που χρησιμοποιείται συχνά σε τέτοιες συζητήσεις είναι ο Φώτης Ιωαννίδης: ο Παναθηναϊκός δεν τον απέκτησε με “βαρύ” ποσό, όμως η παρουσία του στην αγορά, το ενδιαφέρον συλλόγων όπως η Σπόρτινγκ και η γενικότερη ζήτηση, έφεραν οικονομικό αποτέλεσμα. Η ίδια λογική επιχειρείται να “χτιστεί” και με τον Αντίνο, μόνο που εδώ η αφετηρία είναι πολύ πιο ακριβή.

Ο Αντίνο μπαίνει πλέον στο ευρωπαϊκό περιβάλλον με μεγάλη προσδοκία και ακόμη μεγαλύτερο βάρος: το γήπεδο είναι αυτό που θα επιβεβαιώσει αν το πακέτο άξιζε, αν η επένδυση θα “γράψει” υπεραξία και αν ο Παναθηναϊκός θα δικαιωθεί για το ρίσκο που πήρε.