Η λεπτομέρεια που κρίνει τα πάντα στον Παναθηναϊκό

Ο Βιτόρια, βλέποντας τον δεύτερο να διαχειρίζεται σωστά την μπάλα, ανεβάζει την άμυνα ψηλά, με στόχο οι μέσοι και οι ακραίοι να δρουν συνεχώς μεταξύ κέντρου και αντίπαλης περιοχής.

Όσο η μπάλα μένει εκεί, τόσο πιο επικίνδυνος γίνεται ο Παναθηναϊκός – το είδαμε στο πρώτο ημίχρονο με τον Λεβαδειακό, αλλά και σε μεγάλα διαστήματα απέναντι σε Ρέιντζερς και Σαμσουνσπόρ.

Το πρόβλημα δεν είναι οι ευκαιρίες – αυτές δημιουργούνται. Είναι τα τελειώματα που δεν είναι στο επίπεδο που πρέπει. Ο Τσιριβέγια τρέχει πολύ για τον φορ και τους ακραίους, το κάθετο παιχνίδι του Τζούρισιτς, οι εκρήξεις του Πελίστρι, οι αλλαγές παιχνιδιού από τους πλάγιους μπακ – όλα αυτά βάζουν τον αντίπαλο σε διαρκή πίεση, ειδικά με τα overlap.

Από εδώ και πέρα, όμως, ο Παναθηναϊκός οφείλει να εκμεταλλεύεται κάθε αδράνεια του αντιπάλου. Έχει πολλούς παίκτες που φτάνουν σε τελική προσπάθεια, αρκεί να μάθουν να εκτελούν πιο ψύχραιμα, χωρίς να κάνουν ήρωες τους αντίπαλους τερματοφύλακες.

Δημήτρης Στρατής