Το παρασκήνιο της ήττας του Παναθηναϊκού και η πίστη στην ανατροπή

Η εύκολη λύση είναι πάντα το «κράξιμο», ειδικά όταν το αποτέλεσμα είναι αρνητικό. Όμως, πίσω από αυτό το σκορ κρύβεται μια εικόνα που, αν τη δεις χωρίς προκατάληψη, αποκαλύπτει σημάδια πραγματικής προόδου.

Ο Παναθηναϊκός δεν θύμιζε σε τίποτα τις κακές βραδιές του παρελθόντος. Αντίθετα, μπήκε δυνατά, έφτιαξε φάσεις και έπαιξε με πλάνο απέναντι σε έναν αντίπαλο που παραδοσιακά δεν συγχωρεί τα λάθη. Στο πρώτο ημίχρονο κυριάρχησε σχεδόν σε όλες τις μονομαχίες, δημιούργησε τουλάχιστον πέντε καθαρές ευκαιρίες, αλλά η μπάλα δεν του έκανε το χατίρι. Ο Μπάτλαντ έμοιαζε ανίκητος και οι «πράσινοι» έμειναν με την πικρία ότι άξιζαν να φύγουν από το Ibrox με τελείως διαφορετικό αποτέλεσμα.

Δεν είναι μυστικό ότι η ομάδα κουβαλάει στις πλάτες της την πίεση των προηγούμενων αποτυχιών. Αυτό όμως δεν αναιρεί ότι η εικόνα της έχει αλλάξει. Ο Τσιριβέγια έδωσε ποιότητα και σταθερότητα στον άξονα, ο Μπακασέτας μοίραζε έξυπνα την μπάλα και η δεξιά πτέρυγα με Βαγιαννίδη και Πελίστρι αποτέλεσε μόνιμη πηγή κινδύνου για τη Ρέιντζερς. Ο Παναθηναϊκός έπαιξε οργανωμένα, πίεσε ψηλά και έδειξε ότι διαθέτει πλέον ταυτότητα στο παιχνίδι του – κάτι που έλειπε έντονα στο πρόσφατο παρελθόν.

Η αδυναμία στην τελική εκτέλεση ήταν αυτό που τον «πρόδωσε». Οι Τζούριτσιτς και Πελίστρι έχασαν φάσεις που σε άλλη μέρα θα ήταν γκολ, ενώ τα 2,46 xGoals μαρτυρούν ξεκάθαρα πως το πρόβλημα δεν είναι η δημιουργία, αλλά το τελείωμα. Αν αυτή η λεπτομέρεια διορθωθεί στη ρεβάνς του ΟΑΚΑ, η πρόκριση είναι απόλυτα ανοιχτή, ακόμα κι αν το 2-0 θεωρείται «βαρύ» σκορ για ανατροπή.

Σε αυτό το διάστημα ως τη ρεβάνς, το ζητούμενο δεν είναι η εσωστρέφεια και τα εύκολα συμπεράσματα. Αυτό που χρειάζεται ο Παναθηναϊκός είναι συγκέντρωση και καθαρό μυαλό. Η εικόνα της ομάδας στο πρώτο ημίχρονο του Ibrox δείχνει ότι υπάρχει υλικό και προοπτική. Κι όταν υπάρχει σωστή δουλειά, η μπάλα αργά ή γρήγορα σε δικαιώνει. Το αν θα συμβεί αυτό στο ΟΑΚΑ, μένει να το δούμε, αλλά η πίστη στην πρόκριση δεν πρέπει να χαθεί.