Το στοίχημα του Παναθηναϊκού με τις ακαδημίες και η μάχη με το «τώρα»

Με την πρόσληψη του Θόδωρου Ελευθεριάδη το κλαμπ ευελπιστεί να αλλάξει την κατάσταση και να αρχίσει ξανά η παραγωγή. Δύσκολο γιατί υπάρχει και η τεράστια πίεση για πρωτάθλημα…χθες. Το ποδόσφαιρό μας γενικά βγάζει ταλέντα σε μικρές ηλικίες, τα οποία όμως σπάνια εξελίσσονται. Να θυμηθούμε την περίπτωση Νίνη;

Πέρα από τις ατομικές ευθύνες κάθε παίκτη, στη χώρα μας λίγοι είναι αυτοί που ασχολούνται με το μέλλον και την προοπτική, άπαντες ενδιαφέρονται για το αποτέλεσμα της Κυριακής. Με αυτή τη νοοτροπία οι προπονητές ξέρουν ότι έχουν συμβόλαιο με την…εβδομάδα (άσχετα τι υπογράφουν με τους προέδρους) και παλεύουν να κρατήσουν τη θέση τους, άρα δε γίνεται δουλειά σε βάθος.

Δεν θεωρεί ο προπονητής εδώ πως αφιερώνοντας ώρες στους μικρούς θα κερδίσει κάτι, δεν τον νοιάζει να αφιερώσει εργατοώρες στους πιτσιρικάδες αφού το μέλλον του κρέμεται από μια κλωστή και σκέφτεται πως ότι κι αν κάνει την βελτίωση των παιδιών μπορεί να την καρπωθεί ο αντικαταστάτης του!

Φυσικά δεν συμβαίνει παντού αυτό, οι αλλοδαποί προπονητές έχουν άλλη νοοτροπία , αλλά στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι κόουτς δίνουν προτεραιότητα στη νίκη στο επόμενο παιχνίδι τους, δίχως να προσφέρουν την προσοχή τους σε ζητήματα νεαρών που θα δώσουν πολλούς καρπούς στο μέλλον.