Το πρόβλημα του Παναθηναϊκού δεν είναι ποιον θα πάρει, αλλά πώς θα παίξει

Την σεζόν που μας άφησε παίζοντας συχνά με δύο «δεκάρια» (Μπακασέτα, Ουναχί), δύο εξτρέμ και ένα φορ θα έπρεπε να έχεις ταράξει τους αντιπάλους στα γκολ, όμως οι επιτελικοί έπρεπε να γυρνούν πολύ πίσω για να πάρουν μπάλα αφού στον άξονα δεν υπήρχε κανείς να την μεταφέρει, επιπλέον όλοι τους σχεδόν ήταν πολύ αργοί στις αντιδράσεις τους και μέχρι να επιτεθείς οι αμυντικοί είχαν επιστρέψει και σε περίμεναν.

Στην άμυνα ήταν όλα λάθος γι αυτό έκανες ήρωες τους «μικρούς» που περίμεναν πως και πως να παίξουν μαζί σου σίγουροι ότι με λίγη τύχη μπορούσαν να πάρουν αποτέλεσμα.

Κανείς αριστεροπόδαρος στόπερ, μπακ που πιο πολύ είχαν το νου τους να βγουν μπροστά, στόπερ με ανύπαρκτη χημεία, αλλαγές ρόλων που πρόδιδαν σύγχυση (με Αράο, Μαξίμοβιτς να παίζουν πίσω), χωρίς μέσους ικανούς να προστατέψουν την αμυντική τετράδα.

Η ταχύτητα, το ρίξιμο του μ.ο ηλικίας πρέπει να εξεταστούν σοβαρά, από την στιγμή που δεν υπάρχει πρόθεση να πέσουν χοντρά λεφτά για βαρβάτο αντικαταστάτη του Ουναχί, πρέπει να δεις τι μπορείς να κάνεις με όπλο τα νιάτα και την ταχυδυναμική που πέρσι έπιασε πάτο και σε οδήγησε σε μια ακόμα άθλια σεζόν!