Παναθηναϊκός ενδεκάδα: Νέες σκέψεις από Βιτόρια

Αυτή η προσέγγιση, που δοκιμάστηκε για πρώτη φορά φέτος, ενδέχεται να μην ήταν απλώς μια περιστασιακή προσαρμογή, αλλά μια πιθανή επιλογή ενόψει των πλέι οφ που ξεκινούν στο τέλος του μήνα.

Ο Ρούι Βιτόρια, γνωστός για τη σταθερότητα στις τακτικές του επιλογές, έχει συνήθως προτιμήσει τα συστήματα 4-3-3 και 4-2-3-1. Ωστόσο, έχει δείξει ότι μπορεί να προσαρμόζεται, έχοντας εφαρμόσει και σχηματισμούς όπως 4-4-2, 4-1-4-1 και 3-4-1-2 όταν οι συνθήκες το απαιτούσαν.

Στη Βιτόρια Γκιμαράες, όπου καθιερώθηκε ως προπονητής, παρέμεινε πιστός στο 4-3-3 και το 4-2-3-1. Στην Μπενφίκα, ξεκίνησε με 4-4-2 λόγω της παρουσίας των Ζόνας και Μήτρογλου, αλλά μετά από δυσκολίες και αποχωρήσεις παικτών, προχώρησε σε αλλαγές. Στην Αλ Νασρ και τη Σπαρτάκ Μόσχας, διατήρησε τις βασικές του αρχές, αλλά στη Ρωσία, μετά από επτά αγώνες, υιοθέτησε το 3-4-1-2.

Ο Πορτογάλος τεχνικός αναζητά τρόπους να κάνει τον Παναθηναϊκό πιο ανταγωνιστικό στα πλέι οφ. Η εικόνα της ομάδας στο δεύτερο ημίχρονο με τη Φιορεντίνα έδειξε ότι το 3-4-1-2 μπορεί να αποτελέσει μια εναλλακτική λύση.

Μετά την επιστροφή στις προπονήσεις, ο Βιτόρια και οι συνεργάτες του αναλύουν εάν αυτό το σύστημα μπορεί να αξιοποιηθεί στα κρίσιμα ματς που έρχονται. Η παρουσία παικτών όπως ο Πάλμερ-Μπράουν (εφόσον είναι διαθέσιμος), ο Γέντβαϊ και ο Ίνγκασον, δίνει τη δυνατότητα για μια σταθερή τριάδα στην άμυνα, με εναλλακτικές επιλογές τους Σένκεφελντ και Αράο.

Οι θέσεις των φουλ μπακ μπορούν να καλυφθούν από τον Βαγιαννίδη και τον Μλαντένοβιτς, ενώ για τα χαφ υπάρχουν επιλογές τόσο για ανασταλτικό ρόλο (Σιώπης, Τσέριν), όσο και για δημιουργικό παιχνίδι (Ουναχί, Μπακασέτας).

Στην επίθεση, ανάλογα με την προσέγγιση του αγώνα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν διαφορετικά δίδυμα: Ιωαννίδης – Σφιντέρσκι για πιο κλασικό επιθετικό σχήμα, Ιωαννίδης – Πελίστρι για περισσότερη πίεση, ή Τετέ – Τζούρισιτς για δημιουργία και συνεργασίες.