Παναθηναϊκός: Η μετά-Γιοβάνοβιτς εποχή δεν αποδίδει, αλλά...

Χωρίς αυτοματισμούς, χωρίς ομοψυχία, χωρίς στελέχη που εγγυώνται ότι όλα στο Κορωπί θα κυλούν ρολόι.

Υπό αυτές τις συνθήκες είναι δύσκολο να είσαι καλός παίκτης και να αποδώσεις. Σε οποιοδήποτε προβληματικό σύνολο όποιον κι αν προσθέσεις, όσο άξιος κι αν είναι, το πιθανότερο είναι να τον κατεβάσεις στα δικά σου μέτρια επίπεδα, παρά να σε ανεβάσει εκείνος προς τα δικά του.

Η αποστολή του επόμενου προπονητή είναι να δώσει στο κλαμπ ταυτότητα, να δημιουργήσει αποτελεσματικά μοτίβα ανάπτυξης, να φτιάξει την ανασταλτική λειτουργία, να βοηθήσει τους επιθετικούς ώστε να μην σκοράρουν με το στανιό.

Πάνω από όλα να επαναφέρει τους ποδοσφαιριστές σε ένα καλό επίπεδο αυτοπεποίθησης και πίστης. Αυτά τα πράγματα θέλουν χρόνο για να αλλάξουν και να βελτιωθούν.

Αν ο Βιτόρια κριθεί ακατάλληλος, όποιος κι αν έρθει τον Ιούνιο στη θέση του, δεν θα έχει σημασία για τον Παναθηναϊκό γιατί απλά θα αποδειχθεί ότι οι άνθρωποι δεν εννοούν να καταλάβουν πως όσο η ομάδα γι αυτούς θα παραμένει…ατύχημα, μηδενικές θα είναι οι πιθανότητές να ανανήψει.

Το να κάνεις αλλαγές στα πρόσωπα επιμένοντας σε τακτικές περασμένων δεκαετιών που έχουν αποδειχθεί προ πολλού αναποτελεσματικές δεν σε σώζει, απεναντίας σε σπρώχνει ακόμα πιο βαθιά στο βούρκο της ανυποληψίας.