Παναθηναϊκός: Στο χέρι των παικτών και με τη... βούλα

Ο Παναθηναϊκός χωρίς να έχει τμήμα σκάουτινγκ, δίχως στελέχη που να ξέρουν την πιάτσα, κατά καιρούς έχει κάνει μερικές καλές συμφωνίες με ατζέντηδες που μεσολαβούν για τους παίκτες που έρχονται.

Η περίπτωση του Τετέ π.χ ήταν δουλειά ωραία ενορχηστρωμένη. Ο Βραζιλιάνος ήρθε στα μέρη μας για να αξιοποιηθεί, να αναβαθμιστεί και να πωληθεί.

Αλλά η περίπτωση του νοτιοαμερικάνου είναι μάλλον εξαίρεση: ο κανόνας είναι ότι ο σύλλογος αγοράζει παίκτες με το σύστημα …σταυρό, δηλαδή κάνει τον σταυρό του ο αθλητής να του “βγει”, δίχως να υπάρχει ένα δίκτυο που θα τον παρακολουθεί για μήνες ή θα κρατά αρχείο για παίκτες ανά την υφήλιο.

Στις μεταγραφές άλλοι μπορεί να σου βγουν τεφαρίκια κι άλλοι να μην προσαρμοστούν καθόλου. Επειδή αποκλείεται να σου “βγουν” όλες οι μεταγραφές, μπορεί να βρεθείς κάποια στιγμή με πολλούς που δεν χρειάζεσαι ή δεν σου κάνουν.

Το παρήγορο είναι ότι από τους παίκτες που προέκυψαν προσφάτως από αγορές, τουλάχιστον οι Σιώπης, Ουναχί, Τετέ, Σφιντέρσκι συγκεντρώνουν τις μεγαλύτερες ελπίδες των οπαδών για πρόκριση στην Τοσκάνη.

Με εξαίρεση τον Έλληνα, άντε και τον Πολωνό, οι υπόλοιποι ξέρουν ότι όλος ο κόσμος τους βλέπει κι έχουν την φιλοδοξία να ανοίξουν τα φτερά τους για λίγκες πολύ ανώτερες της δικής μας.