Παναθηναϊκός: Μόνο έτσι θα επανέλθει...

Το τριφύλλι δεν έχει συνέχεια, τα πλάνα γίνονται αεροπλάνα, επικοινωνιακά δεν υπάρχεις, παραγοντικά σε βλέπουν όλοι και σκάνε στα γέλια, δεν πορεύεσαι καν με ίδιο προπονητή τα τελευταία χρόνια.

Πριν μήνες ανέλαβε ο Πορτογάλος και για όσους δεν παραμυθιάζονται, έμπαιναν στοιχήματα πριν καν πάει στο Κορωπί για την πρώτη του γνωριμία με τους παίκτες για το πόσο καιρό θα άντεχε.

Η λογική λέει πως όταν ο Τετέ, ο Πελίστρι, ο Ουναχί φτάσουν σε επιθυμητά επίπεδα συνοχής και επικοινωνίας με το υπόλοιπο σύνολο, όταν ο προπονητής αυξήσει τον χρόνο δουλειάς με την ομάδα, τότε θα εξαλειφθούν αυτές οι μεγάλες διαφοροποιήσεις στην εικόνα της.

Το να συμβεί αυτό στους προσεχείς δύο μήνες, έχει υψηλό δείκτη δυσκολίας. Ακόμα και 20 νίκες σερί να κάνεις, στο πρώτο άσχημο αποτέλεσμα θα σταυρώνεσαι. Είδαμε τι γράφτηκε μετά το παιχνίδι με τον Λαμία όπου ο Παναθηναϊκός ήταν κάκιστος.

Αργή ανάπτυξη, κάκιστες τοποθετήσεις ανάμεσα στις γραμμές, καμία υπομονή, καμία ανάληψη ευθύνης για το κάτι παραπάνω σε ατομικό επίπεδο, μια ομάδα που ήταν λες κι έκανε αγγαρεία.

Οι αντίπαλοι κέρδιζαν άνετα τα περισσότερα 1vs1, τούτο ήταν και θέμα διάθεσης, πνευματικής ετοιμότητας. Σάμπως το ίδιο δεν είχε γίνει λίγες ώρες πιο νωρίς απέναντι στους ερασιτέχνες της Βίκινγκουρ;

Σήμερα που όλα είναι χάλια και κατάμαυρα, αναζητάς προσωπικότητα, ενέργειες με την μπάλα, πρωτοβουλίες με ποιότητα. Δεν θα είναι εύκολο να ξεφύγεις από την εσωστρέφεια.

Η ομάδα, όμως, ως μία γροθιά και μόνο ως τέτοια, θα έχει ελπίδες να περάσει τους προσεχείς μήνες. Κάτι που σημαίνει πως ο Βιτόρια έχει ένα βουνό να διαβεί μιας και πρέπει να δουλέψει και ως ψυχολόγος. Μην σας πούμε κυρίως ως τέτοιος, παρά ως κόουτς!