Παναθηναϊκός: Καλά που «βγήκε» ο Πάλμερ-Μπράουν

Ο Αμερικανός ξεπέρασε την πιο μεγάλη προσδοκία παίρνοντας σχεδόν άριστα σε σερί ντέρμπι, απέναντι στον Λιβάι και τον Ελ Κααμπί.

Όλα αυτά ενώ προ ημερών δήλωνε σε συνέντευξή του ότι τους προηγούμενους 16 μήνες που ήταν στα πιτς δεν μπορούσε ούτε να περπατήσει.

Κι όμως προερχόμενος από τόσο μεγάλη αποχή, παίζοντας σε ομάδα με τεράστια πρέπει και στρες στο παιχνίδι της, έκοψε ότι κινήθηκε στο χώρο ευθύνης του, έκανε τις ντρίμπλες του (δείγμα ότι πιστεύει στον εαυτό του) κι ο Βιτόρια κέρδισε έναν παίκτη που άπαντες είχαμε ξεχάσει.

Παρότι είχε να παίξει τόσο καιρό μπάλα, η μαχητικότητά του, η ασφάλεια που εμπνέει σε χαμηλά μέτρα έχει κάνει προπονητές/συμπαίκτες του να του βγάζουν το καπέλο χρησιμοποιώντας τον σε όλες τις θέσεις της άμυνας, με τον κόουτς (που ψάχνει για παιδιά με ψυχικά χαρίσματα που θυσιάζονται για την ομάδα) να τον αποκαλεί στο Κορωπί παράδειγμα προς μίμηση.

Άδικο έχει;