Παναθηναϊκός: Καθοριστική η απώλεια του Αράο

Ο Νίκας δεν υπολογίζεται, προτιμάται ο Ζέκα που ζυγώνει τα 40 και στο τέλος με τον Γκαρσία να ζητά εντολές τροφοδότησης του μπαλαδόρου Ουάρντα έκλεινες τα μάτια σου, αφού κουράγια δεν υπήρχαν κι οι αντίπαλοι ανέβαζαν όλο και πιο πολλούς παίκτες στα καρέ σου.

Τα ίδια ακριβώς έγιναν με με την Ελσίνκι.

Το να μοιράζεται ο χρόνος στους μεσοεπιθετικούς, στον Τετέ, τον Μπακασέτα, τον Πελίστρι, τον Ουνάι και τον Τζούρισιτς για να έχουν όλοι ρυθμό και να μην γκρινιάζουν είναι δευτερευούσης σημασίας από τις νίκες που πρέπει να παίρνει η ομάδα. Έστω με το στανιό!

Δεν υπάρχει ένας φρέσκος κεντρικός μέσος, να τρέξει, να κρατήσει μπάλα, να κάνει τάκλιν, σε ρόστερ που είναι το ακριβότερο της λίγκας!!! Είναι να τραβάς τα μαλλιά σου βλέποντας την μεγάλη εικόνα.

Έχεις κερδίσει 1-0 Βόλο και Λαμία που έπαιζαν με 10 παίχτες, κέρδισες Παναιτωλικό με γκολ στο 92, 1-0 κάποια Ελσίνκι και μέτρησες γκέλα με τον Ατρόμητο εντός έδρας. Το κακό είναι ότι μπαίνει στο κάδρο ο προπονητής που δέχτηκε να βάλει το κεφάλι του στο ντορβά για να δουλέψει σε ένα σύνολο που κάθε ποδοσφαιρική έννοια έχει καταλυθεί.

Δημήτρης Στρατής