Παναθηναϊκός: Το δύσκολο έργο του Αλόνσο...

Είσαι ξέφραγο αμπέλι εξωαγωνιστικά, στελέχη να σεβαστεί η πιάτσα δεν υπάρχουν (γελούσαν μαζί σου οι πάντες μετά την ανακοίνωση κατά Γκαγκάτση κάτι που φάνηκε ως μια ακόμα “λευκή πετσέτα” ενόψει πρωταθλήματος), οι παίκτες θα κρεμαστούν στα μανταλάκια στην πρώτη στραβή από τους ίδιους τους οπαδούς οι οποίοι είναι διαιρεμένοι σε αμέτρητες φράξιες, άρα πάει και το χαρτί της συσπείρωσης που διαλύθηκε μετά την απόλυση Γιοβάνοβιτς.

Δεν έχει νόημα να περιστρέφεσαι γύρο από τον ίδιο κύκλο σαν τον σκύλο που κυνηγάει την ούρα του, ο σύλλογος με εξαίρεση την περίοδο της πολυμετοχικότητας γυροφέρνει διαρκώς την εσωστρέφεια.

Ο Ντιέγκο Αλόνσο εργάζεται σε ιδιαίτερες συνθήκες, πάνω από όλα πρέπει να έχει χρόνο για να δουλέψει και μία συνολική κατεύθυνση προκειμένου να κάνει την ομάδα πιο δημιουργική, αλλά άντε πες το αυτό στον κόσμο που βλέπει 2 πρωταθλήματα από το 1996 και βαράει το κεφάλι του στον τοίχο.

Ο Ουρουγουανός για να μπορέσει να πετύχει πράγματα χρειάζεται ενίσχυση στο κέντρο, στα πλάγια της επίθεσης και στα άκρα της άμυνας.

Επιλογές που θα προσφέρουν ασφάλεια για να μπορέσει στην συνέχεια να χτίσει την δημιουργία της ομάδας και να αξιοποιήσει τις επιλογές που διαθέτει μεσοεπιθετικά.

Επίσης πρέπει να γίνει κατανοητό στους ποδοσφαιριστές και στο κοινό πως δεν θα είναι αναλώσιμος ώστε να σταματήσει κι η …αναρχία.

Κάτι δύσκολο ασφαλώς αφού και επικοινωνιακά το κλαμπ δεν ξεχωρίζει για την στιβαρή του εκπροσώπηση.