Παναθηναϊκός: Η Ευρώπη και το όνειρο του... Panathinaikos!

Αλλά μοιάζουν ομάδα εντελώς ξεκομμένη από την ευρωπαϊκή πραγματικότητα, ο ηθελημένος (!) αποκλεισμός για ένα ΑΣΤΕΙΟ χρωστούμενο ποσό σε κάποιον Γενς Βέμερ είχε παρελκόμενα.

Στο ποδόσφαιρο δεν είναι όλα θέμα χρημάτων: αν ήταν, η εθνική δεν θα έπαιρνε ποτέ το Euro, μήτε ο Παναθηναϊκός θα φλέρταρε ευρωπαϊκούς τελικούς με Γκουμομπασινάδες.

Αν κάτι λείπει πολύ είναι η γνώση της κατασκευής μιας ομάδας που να μπορεί να είναι ευρωπαϊκά αξιόπιστη – φυσικά φταίει κι η αδυναμία στην διαχείρισή της.

Οποιοι διοικούν μπόλιασαν την ομάδα στη λογική ότι αυτό που μετράει πιο πολύ είναι ο ισολογισμός – είδαμε να έρχονται σβουριχτές σφαλιάρες από Οντένσε, από Μακάμπι, από Γκαμπάλα και να μην συμβαίνει το παραμικρό.

Η Ευρώπη όμως θέλει συνέχεια, όχι ένα μεγάλο…διάλειμμα και μετά επανερχόμαστε αποφασισμένοι να διακριθούμε.

Δεν πάει έτσι, είναι σαν να ζητάς από ένα παιδάκι, που του λες να μην διαβάζει στο δημοτικό, να πάει να δώσει πανελλήνιες και να έχεις απαιτήσεις να αριστεύσει. Η αντιφατικότητα αυτή σκοτώνει κάθε χρόνο τον σύλλογο.

Η είσοδος σε ομίλους προβάλλεται ως κάτι απαραίτητο για τα οικονομικά, δεν αντιμετωπίζεται ως ένα είδος διάκρισης (στην οποία πρέπει να φτάσεις με σταθερά βήματα ανεβαίνοντας επίπεδο) αλλά σαν ριφιφί που πρέπει να γίνει για να βρεθούν λεφτά! Δεν γίνεται έτσι…