Παναθηναϊκός: Πολλά τα λάθη, αλλά...

Αυτή την φορά δεν βρέθηκε να κυνηγά στο σκορ αλλά το φοβερό είναι πως ούτε προβάδισμα δύο τερμάτων δεν μπόρεσε να κρατήσει.

Λειτούργησε άναρχα μετά τις αλλαγές που έκανε ο Κόντης, ο αντίπαλος κατάφερε σταθερά να κερδίζει μέτρα, να κλέβει μπάλες, να μένει ψηλά και να εγκλωβίζει τον αντίπαλο του. Για 60 λεπτά ωστόσο υπήρχε μία πρόοδος.

Ξέρουμε πως δεν αρέσει στον κόσμο της ομάδας αυτό που διαβάζει, καθώς αυτόματα αντιλαμβάνεται, πως δεν αντιμετωπίζουμε τον Παναθηναϊκό, σαν ομάδα του πραγματικού του μεγέθους.

Θυμόμαστε όμως τα προηγούμενα του παιχνίδια, τον τρόπο που αγωνιζόταν η ομάδα και την δυσκολία, που είχε να κερδίσει μέτρα, δίχως να χάσει την αμυντική συνοχή και δεν μπορούμε να μην χειροκροτήσουμε το γεγονός πως πίεσε πολύ για 60 λεπτά τον αιώνιο και σε αυτό το διάστημα δέχτηκε ελάχιστες φάσεις.

Οδήγησε τον Ολυμπιακό σε παιχνίδι μισό γηπέδου, κέρδιζε με μεγάλη ευκολία την μπάλα, ασφαλώς κι έλλειψε η σωστή τελική επιλογή για να πετύχει κι άλλα γκολ.

Πρέπει να έχεις ποιότητα, τύχη για να μπορέσεις να ξεκλειδώσεις ομάδα που αμύνεται μαζικά, ο Παναθηναϊκός δεν είχε ρέντα, ενώ του έλειψε πολύ και ο Φώτης Ιωαννίδης που όμως θα είναι ΟΚ για τον τελικό του κυπέλλου.