Παναθηναϊκός: Ο Σποράρ και το 4-4-2

Μόνος του δεν μπορεί να σταθεί ως βασικό “εννιάρι” αφού δεν τον νιώθει η αντίπαλη άμυνα.

Επίσης δεν έχει κανένα προσόν για να μπορέσει να υποστηρίξει έναν ακόμα φορ και δίδυμο κεντρικών χαφ σε σύστημα 4-4-2.

Δεν διαθέτει ούτε κράτημα μπάλας, ούτε μεταφορά, ούτε τα τρεξίματα που χρειάζονται για να υποστηρίξει τακτική με δύο επιθετικούς.

Αυτός είναι κι ένας από τους λόγος που σπάνια ο Τούρκος χρησιμοποιεί δύο στράικερ.

Δεν υπάρχει κανένας δεύτερος επιθετικός στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο που να παίζει τη θέση με τις αδυναμίες σε τρεξίματα, στην συμμετοχή στο παιχνίδι και στην μεταφορά μπάλας του Σλοβένου.

Μακάρι να κάνει καλό Euro και να προκύψει ενδιαφερόμενος, δύσκολο βέβαια στην ηλικία του, αλλά ποτέ δεν ξέρεις.

Για να ανέβεις ,όμως, επίπεδο του χρόνου, για τον Παναθηναϊκό θα ήταν χρήσιμο, να αποκτηθεί ανάμεσα στον άξονα και στον επιθετικό ποδοσφαιριστής με την ποιότητα του Μπερνάρ (αλλά να σκοράρει περισσότερο) και να συνεχίζει να δουλεύει πλάνο με έναν φορ, όπως οι περισσότερες ομάδες στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, αρκεί να μείνει στο Κορωπί ο Ιωαννίδης που είναι διαμάντι, με στοιχεία για να κάνει σπουδαία καριέρα, ειδικά αν πλαισιωθεί με πιο μπαλαδόρους χαφ.