Παναθηναϊκός: Αναζητώντας το σημάδι του Σποράρ!

Δύσκολο, αλλά ποτέ δεν ξέρεις, ειδικά στο ελληνικό ποδόσφαιρο που όσο εύκολα είσαι “ακατάλληλος”, ακόμα πιο γρήγορα μπορείς να γίνεις σούπερ απαραίτητος. Μερικά γκολ σε ντέρμπι αρκούν!

Για κάθε παίκτη η απλοποίηση των δυσκολιών (δηλαδή η ευκολία με την οποία βρίσκει λύσεις) κι οι ηγετικές ικανότητες (δηλαδή η ανάληψη της ευθύνης), είναι χαρακτηριστικά που τον καταξιώνουν.

Ο διεθνής στράικερ πέρσι ήταν ο πρώτος σου σκόρερ, φέτος τα δικά του γκολ σε έβαλαν στους ομίλους του Γιουρόπα, βολεύει πολλούς να τα ξεχνάνε αυτά, φέρνοντας στο νου το γκολ που έχασε με την Μπράγκα και το χαμένο πέναλτι με τον Βόλο στα πλέι-οφ.

Σαφώς συμφωνούμε πως ο Σλοβένος με το πλουσιοπάροχο συμβόλαιο μας χρωστά κάτι που θα θυμόμαστε: την μνήμη στο κάτω-κάτω την παγιδεύει το ανεξήγητο (για πολλούς σήμερα ο Σποράρ είναι καμένο χαρτί και κακώς παίρνει χρόνο) πιο πολύ από το λογικό.

Η μαγεία γράφει, η λογική εξηγεί, μα η τέχνη του σκοραρίσματος δεν είναι εξήγηση: είναι η ικανότητα του φορ να σμιλεύει το χρόνο, αφήνοντας το προσωπικό του παντοτινό σημάδι. Στον Παναθηναϊκό αναζητούμε το σημάδι του Αντράζ!