Παναθηναϊκός: Κατάλαβε κανείς ότι έλειπε ο Αϊτόρ;

Το καλό είναι πως δεν στερείται μιας κεντρικής ιδέας: έχει μια επίθεση πού στην μέρα της θα τρομάξει τον αντίπαλο και θα τον κάνει να ιδρώσει αλλά και παιχνίδι που μπορεί να σε καθηλώσει.

Ο κόουτς έχει κάνει επιλογές καλών παικτών, που υπηρετούν κάτι απολύτως σαφές. Το αποτέλεσμα είναι μια ομάδα στην οποία κάμποσες φορές οι ατομικές πρωτοβουλίες καλύπτουν την έλλειψη κίνησης – ειδικά χωρίς τη μπάλα.

Ο Τζούρισιτς και ο Μπερνάρ μαζί στο γήπεδο εξασφαλίζουν φαντασία και κάνουν την ανάπτυξη λιγότερο προβλέψιμη.

Όταν κερδίζουν το τόπι ξέρουν τι να κάνουν. Ο Βέρμπιτς σαν κρυφός φορ, αν η ομάδα κάνει κατοχή μπάλας, ξεχωρίζει με 2-3 αγγίγματα.

Ο Σποράρ έχει εμπνεύσεις, αλλά όταν δεν έχει μπάλα στα πόδια τριγυρνά παρακολουθώντας τους υπόλοιπους.

Η άμυνα έχει έμπειρους παίκτες κι αυτό φάνηκε και στο ματς με τη Ντνίπρο όπου Μάγκνουσον-Μπρινιόλι “καθάρισαν” μετά την έξοδο του λαβωμένου Σένκεφελντ.

Το τριφύλλι δεν έχει ακόμα το πάσινγκ γκέιμ που ονειρεύεται ο Ιβάν αλλά η συνύπαρξη τόσων παικτών με καλά πόδια εγγυώνται ότι η τελειοποίησή του είναι θέμα χρόνου: ουδείς κατάλαβε τις προάλλες ότι έλειπε ο Αϊτόρ – αν κι αυτός υπήρχε στο ματς, με την φόρα του φθινοπώρου του 2022, το ματς θα χε τελειώσει από το ημίχρονο.