Παναθηναϊκός μεταγραφές: Μερικοί ακόμη... Αϊτόρ!

Ο Ιβάν ήθελε την μπάλα στα πόδια των δικών του παικτών, ήθελε να βλέπει γκολ, κινήσεις στο χώρο, δεν είχε στο νου του τον κυνισμό.

Όταν γνώρισε 10 ήττες στην κανονική περίοδο, άλλαξε μυαλά. Στο κεφάλι του μπήκε η σκοπιμότητα με μια άμυνα πιο δυνατή, δίχως να καταφεύγει όμως σε αγριότητες και βάναυσα τάκλιν.

Η άμυνα είναι θέμα οργάνωσης αλλά και νοοτροπίας. Το τριφύλλι την εφάρμοζε τόσο αριστουργηματικά που για μια τετραετία (2000-2004) έβλεπε όλα τα μεγαθήρια της Ευρώπης στα μάτια δίχως να φοβάται κανέναν.

Ο Παναθηναϊκός του Κυράστα ενέπνευσε το θαύμα της Πορτογαλίας, εκείνος του Μαρκαριάν κάποτε άντεξε στο Βέλγιο απέναντι στην Αντερλεχτ παίζοντας με εννιά!

Βέβαια εκείνες ήταν ομάδες αποτελούμενες από παίκτες που χαίρονταν το κατενάτσιο: οι συναντήσεις με τις τοπ ομάδες της ηπείρου ήταν η ευκαιρία τους να παίξουν μαζική άμυνα -οι παίκτες το γούσταραν με την ψυχή τους αλλά υπήρχαν και φοβερές μονάδες πίσω.

Οι τωρινοί έχουν σύστημα και περισσότερους να κυνηγούν τους αντιπάλους. Για την ομάδα του Γιοβάνοβιτς η προσήλωση στην αμυντική τακτική είναι ανάγκη -μα το DNA του συλλόγου παραμένει διαφορετικό, εφάπτεται στο θέαμα και σε μεγάλους σκόρερ που σκορπούν ρίγη στα πλήθη, όπως κάποτε με τους Δομάζους τους Σαραβάκους, τους Βαζέχα, τους Μπεργκ και τους Σισέ.

Θα το θυμηθούμε αυτό όταν στη γραμμή κρούσης προστεθούν μερικοί ακόμα …Αϊτόρ!

Δημήτρης Στρατής