Παναθηναϊκός: Ο Σπόραρ, το «χρυσάφι» και ο Καρλίτος

Ο Σλοβένος δεν αποδείχθηκε …πολυβόλο σκοραρίσματος. Δείχνει όμως πιο εξελιγμένη περίπτωση φορ συγκριτικά με τους προαναφερθέντες.

Διαθέτει ποιότητα, κράτημα μπάλας, μπορεί να βάλει πλάτη τον στόπερ και με μια σωστή πάσα του να δημιουργήσει συνθήκες ανάπτυξης.

Αντίθετα ο Καρλίτος π.χ έπαιζε… κρυφτό κινούμενος συνεχώς στην πλάτη των αντιπάλων και με αυτόν τον τρόπο δεν παρείχε στήριξη στους χαφ, παρότι μπάλα ήξερε.

Ο Σποράρ είναι πιο ογκώδης, δεν φοβάται να παίξει ξύλο με τον στόπερ, είναι καλύτερος κεφαλοσφαιριστής και με άλλους δύο συμπατριώτες του στο Κορωπί περνά φίνα στην Αθήνα, για να μην προσθέσουμε και το γεγονός ότι έχει προπονητή που μιλάνε την ίδια γλώσσα.

Σίγουρα δεν χτυπά καλά το γεγονός ότι ο Αϊτόρ ήταν πέντε μήνες πρώτος σκόρερ του κλαμπ έπειτα από τον τραυματισμό του, αλλά ο Σποράρ δεν είχε σερί συμμετοχές, ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς, ο Ιβάν ήθελε να δοκιμάσει και τον Ιωαννίδη, έτσι λοιπόν δεν μπόρεσε να σκοράρει πολλά γκολ που θα έκαναν τον κόσμο να τον ξεχωρίσει.

Ακόμα πολλοί λένε πως ο Σποράρ δεν είναι το εννιάρι που χρειάζεται ο σύλλογος όμως με μερικά ακόμα γκολ σε ντέρμπι και με τον τίτλο του πρωταθλητή, το…τροπάρι αυτό εύκολα αλλάζει.

Δημήτρης Στρατής