Παναθηναϊκός: Να τρυπήσουν το ταβάνι για τον τίτλο

Με συνδυασμό αποτελεσμάτων στα ματς της ΑΕΚ θα τερματίσεις πρώτος κάτι που έχει να συμβεί χρόνια ολόκληρα.

Βέβαια δεν είναι όλα ανθηρά στο πράσινο στρατόπεδο, το ξέρουν καλά αυτό οι παρεπιδημούντες του, άλλωστε ποτέ φέτος δεν ακούστηκαν από αυτούς μεγάλα λόγια, προτίμησαν να στρωθούν στη δουλειά.

Προέκυψαν κάμποσα καλά φέτος αλλά και μερικά άσχημα που πριν τα πλέι-οφ προβληματίζουν.

Ο Αντράζ Σποράρ π.χ κάνει μια καλούτσικη χρονιά. Είναι καλός ποδοσφαιριστής, απαγορεύεται όμως, στην εποχή που ζούμε, ελληνική ομάδα να πληρώνει ένα σκασμό λεφτά για φορ που σκοράρει σχεδόν αποκλειστικά από στημένες φάσεις.

Ο Πέρεθ είναι ΟΚ χαφ – για την ακρίβεια ΟΚ σε αυτό που κάνει. Αυτό που κάνει είναι ότι βοηθά πολύ στην κυκλοφορία, παίζοντας με τη μία: αυτός ήταν που συνήθως έστηνε το φλιπεράκι στον χώρο της μεσαίας γραμμής όταν είχε κέφια.

Από την άλλη έχει και τα κακά του: μένει μακριά από την περιοχή, σπανίως απειλεί, δεν καλύπτει τους πλάγιους μπακ όπως κάθε αμυντικός χαφ οφείλει, δεν έχει ιδιαίτερο δυναμισμό. Αυτό το τελευταίο είναι χαρακτηριστικό και του Τσέριν που είναι χρήσιμος, αλλά χωρίς θέση!

Δεν είναι ούτε επιθετικό, ούτε αμυντικό χαφ, δεν οργανώνει ώστε να παίξει δεξί ή αριστερό έμβολο μπροστά από τον κόφτη στο 4-3-3, και μολονότι είναι πειθαρχημένος και πρεσάρει, δεν απειλεί τον αντίπαλο παρά μόνο από μακρινα σουτ.

Για να πάρεις τον τίτλο όλοι αυτοί (κι οι συμπαίκτες τους προφανώς) πρέπει να τρυπήσουν το ταβάνι τους στα πλέι-οφ…