Παναθηναϊκός: Τα χτυποκάρδια, το όφελος και οι μεταγραφικές ενισχύσεις

Τα χτυποκάρδια δεν έλειψαν ούτε με την Λαμία. Βλέποντας να χάνονται τόσες ευκαιρίες και τους φιλοξενούμενους να απειλούν με το Νίκο Βέργο υπήρξαν αρκετοί που στην άκρη του μυαλού τους άρχισαν να τρέμουν το ενδεχόμενο άλλης μιας γκέλας.

Ηρέμησαν στα χασομέρια με το… ξαπλωτό τέρμα του Σποράρ. Από την άλλη μπορείς να πεις ότι και τα χτυποκάρδια είναι καλά, ειδικά όταν στο τέλος ισχύει το τέλος καλό, όλα καλά.

Καλή ώρα όπως στο ματς με το κλαμπ της Φθιώτιδας. Τα χτυποκάρδια είναι εκείνα που στρώνουν χαρακτήρα, σε κάνουν να θυμάσαι, σε ωριμάζουν: το ματς με τη Λαμία θα είναι ένα μάθημα για όλους.

Θα χρειαστεί να είναι πιο εύστοχοι την επόμενη φορά οι πράσινοι για να …σκοτώσουν τον αντίπαλο, να μην έχουν το νου τους μόνο μπροστά (σαν τους Πούχατς, Βαγιαννίδη).

Οι ελλείψεις σιγά σιγά μένουν πίσω, ο Ιωαννίδης δείχνει πιο αεράτος, ο Βαγιαννίδης συνηθίζει στην ιδέα του βασικού, το ίδιο ο Πολωνός μπακ, κάτι που σημαίνει περισσότερες ανάσες, φρεσκάδα, διαύγεια για παιδιά που ως τώρα έπαιζαν ασταμάτητα.

Η συνολικά μέτρια προς κακή απόδοση ως τον Γενάρη είναι εξηγήσιμη και προφανώς δεν έχει να κάνει μόνο με το άγχος αλλά κυρίως με την απουσία εναλλακτικών. Τώρα που αυτές κατέφτασαν η ομάδα οφείλει να δείξει χαρακτήρα.

Δημήτρης Στρατής