Τότης Φυλακούρης: «Αν δεν ήταν ο Διακογιάννης, θα είχα φύγει από τον Παναθηναϊκό»

Ο παλίμαχος παίκτης του Παναθηναϊκού μίλησε για τον Γιάννη Διακογιάννη ο οποίος έφυγε σήμερα από τον ζωή.

Αναλυτικά όσα είπε:

«Δεν ξέρω τι να πω. Πραγματικά έχω στεναχωρηθεί ιδιαίτερα από τον χαμό του. Σπουδαίος άνθρωπος πάνω από όλα τα υπόλοιπα που είχε. Όταν το άκουγες να σπικάρει ένιωθες μια χαρά και ήσουν σίγουρος ότι δεν θα κάνει λάθος. Χρωστάω πολλά σε αυτόν τον άνθρωπο και μέσα από την ιστορία που θα σου πω θα καταλάβεις το γιατί. Όταν είχε πρωτοέρθει ο Πούσκας στον Παναθηναϊκό είχαμε πάει να παίξουμε με την Ρεάλ Μαδρίτης κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας. Ήταν το πρώτο παιχνίδι του Πούσκας ως προπονητής του Παναθηναϊκού στο Μπερναμπέου μπροστά σε 100.000 φιλάθλους της Ρεάλ. Καθώς βγαίναμε στον αγωνιστικό χώρο ήμουν δίπλα από τον παίκτη της Ρεάλ τον Νέτσερ και είδε τα πόδια μου που ήταν αδύνατα. Τότε οι συμπαίκτες μου μου είπαν ότι γελούσε για το γεγονός αυτό. Εγώ τότε πείσμωσα και είπα «Κάτσε θα δεις τι θα του κάνω εγώ όταν θα μπω στο γήπεδο. Όταν ξεκίνησε το παιχνίδι του λέω «Ξέρει έναν ελληνικό χορό που λέγεται ζεϊμπέκικο;».

Μου απαντάει και μου λέει «Τι; Τι είναι αυτό;». Του απαντάω τότε ανάμεσα και εννοούσα ότι θα περάσω την μπάλα κάτω από τα πόδια του με ντρίμπλα. Του πέρασα λοιπόν δύο φορές την μπάλα κάτω από τα πόδια του. Όταν τελείωσε το ματς ο Πούσκας ήρθε κοντά μου και μου είπε: «Μάζεψα τα πράγματά σου και αύριο το πρωί φεύγεις για Αθήνα». Εγώ ήμουν πολύ στεναχωρημένος και καθόμουν στο δωμάτιο μαζί με τον Τάκη Οικονομόπουλο και είχα βάλει τα κλάματα.

Τότε μπαίνει ο Γιάννης Διακογιάννης στο δωμάτιο και μου λέει: «Μην στεναχωριέσαι. Θα πάω και θα μιλήσω εγώ στον Πούσκας, θα τον ηρεμήσω και θα του εξηγήσω. Σίγουρα δεν έπρεπε να το κάνεις αυτό, αλλά θα βρούμε λύση». Όντως λοιπόν πήγε στον Πούσκας και του είπε: «Μίστερ, ο Τότης κάνει πολλές πλάκες. Το συνηθίζει αυτό. Όμως είναι ένα πάρα πολύ καλό παιδί και καλός παίκτης». Ο Πούσκας του απάντησε τότε: «Ξέρω ότι είναι καλός παίκτης, αλλά έκανε μέσα στην πατρίδα μου κάτι που δεν έπρεπε να κάνει και με έφερε σε δύσκολη θέση». Τότε ο Γιάννης Διακογιάννης εγγυήθηκε για μένα και του είπε ότι δεν θα ξανακάνω κάτι τέτοιο και κάπως έτσι έμεινα στον Παναθηναϊκό.

Όπως καταλαβαίνεις χρωστάω πολλά πράγματα στον Γιάννη Διακογιάννη, καθώς αν δεν ήταν αυτός μπορεί ακόμα και η καριέρα μου να είχε πάρει εντελώς διαφορετική τροπή. Επίσης όταν πηγαίναμε όλοι μαζί για φαγητό με ήθελε πάντα δίπλα του, καθώς ήθελε να ακούει τις πλάκες που έκανα στους συμπαίκτες μου. Στην πορεία προς τον τελικό του Γουέμπλεϊ ήταν συνέχεια δίπλα μας. Είχε και αυτός μερίδιο στην επιτυχία μας. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την περιγραφή που είχε κάνει στο γκολ του Καμάρα.

Ο Διακογιάννης έχει αφήσει το στίγμα του στην ελληνική δημοσιογραφία και όχι μόνο. Μορφωμένος και πάνω απ΄ όλα άνθρωπος με το Α κεφαλαίο. Ήταν ένας άνθρωπος ήρεμος, γαλήνιος και σου έδινε να καταλάβεις τι ακριβώς πρέπει να κάνεις μέσα στον αγωνιστικό χώρο και πως πρέπει να φέρεσαι. Ότι μου έλεγε τον άκουγα πιστά».