Η σκακιέρα και οι κινήσεις του Γιοβάνοβιτς

Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε ειδυλλιακή κατάσταση.

Έχει αφήσει τους αντιπάλους του σε ένα βαθύ χαντάκι συλλογισμού και εσωστρέφειας αυτή τη στιγμή κι εκείνος παρατηρεί σε απόσταση ασφαλείας από την κορυφή.

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Κυπελλούχου στη παρούσα φάση (η παρουσία του οποίου έκανε μεγάλο κρότο στην Τούμπα) δεν έγκειται στο χαλασμένο μυαλό των αντιπάλων του αλλά στο ότι η ομάδα του έχει πνεύμα.

Αγωνιστικότητα, πίστη και σαν απόρροια αυτών παρουσιάζει δυνατό χαρακτήρα. Το πιο θετικό σημάδι είναι ότι οι πράσινοι έχουν ενισχύσει τα βασικά στοιχεία που εμφάνισαν στα πλέι -οφ κάτω από το δέρμα τους και αποτελούν για μήνες σήμα-κατατεθέν τους.

Η αγωνιστική άνοδος, η πρωτιά, η παραδοχή των αντιπάλων έχει ακουμπήσει τη ψυχή τους. Αυτό είναι φανερό πλέον, άπαντες τρέφονται από την αμφισβήτηση και το γεγονός ότι μέχρι πρότινος ουδείς τους έπαιρνε στα σοβαρά θεωρώντας την περσινή πορεία τους συμπτωματική.

Στην Θεσσαλονίκη είδαμε μια κατά κράτος επικράτηση των φιλοξενούμενων με μπροστάρη τον προπονητή τους. Από τη στιγμή που ξεπέρασαν τον σκόπελο των πρώτων λεπτών και φίλτραραν τα δεδομένα του παιχνιδιού στο μυαλό τους, ο Ιβάν και τα παιδιά του έλεγξαν πλήρως τα δρώμενα με εύστοχες σε επίπεδο timing και λειτουργικότητας αποφάσεις.

Ο Παναθηναϊκός εμφανίστηκε πιο πρακτικός παίζοντας τα 45 λεπτά της επανάληψης σε ένα άκρως ρεαλιστικό πλαίσιο, αποκύημα της πρωτοβουλίας που είχε ο κόουτς Γιοβάνοβιτς στη σκακιέρα σε επίπεδο κινήσεων. Αυτό με το πέρασμα του χρόνου κεφαλαιοποιήθηκε όταν η αίσθηση της κυριαρχίας των Αθηναίων πλημμύρισε το χορτάρι της Τούμπας.

Δημήτρης Στρατής