Όλα κόντρα, αλλά μπορούσε να περάσει!

Λέει πολλά το ζεστό χειροκρότημα του κόσμου στη λήξη του ματς με τους Τσέχους.

Παρότι ούτε τη νίκη γοήτρου μπόρεσες να πάρεις (πρέπει να πάμε πολλά χρόνια πίσω για να δούμε πότε κέρδισες τελευταία φορά στην Ευρώπη) οι οπαδοί μπίζαραν με θετική ενέργεια τα παιδιά του τριφυλλιού που έκαναν μια ποιοτική ομάδα να δείχνει κομπάρσος σχεδόν σε όλο το ματς.

Στο πρώτο 20λεπτο με το γήπεδο να κατηφορίζει προς τη θύρα 13 δεν υπήρχε άνθρωπος που να μην το πίστευε. Αν ευστοχούσε στη φάση του δοκαριού ο Σποράρ αυτό που θα γινόταν στο γήπεδο δεν θα μπορούσε να περιγραφεί με λόγια.

Τα θετικά vibes ηλέκτριζαν την ατμόσφαιρα από την υποδοχή του κόσμου στην αποστολή στο ξενοχοδείο Caravel. Ένιωθες την πίστη και την αποφασιστικότητα ακόμα και μπροστά από την τηλεόραση, σκεφτείτε πως εξέλαβαν την ατμόσφαιρα οι παίκτες που μπήκαν στο γήπεδο με φτερά στα πόδια.

Εν τέλει μπορεί να πει κάποιος πως το κλαμπ το πάλεψε όσο δεν πήγαινε αν αναλογιστούμε την απειρία του, την μη έγκαιρη κάλυψη των κενών των χαφ που αποχώρησαν, ενώ κι η διαιτησία είναι μεγάλο κεφάλαιο.

Οι ρέφερι στέρησαν από τον Κυπελλούχο τον πιο επιδραστικό του παίκτη (Παλάσιος) για 3 ημίχρονα, μέτρησαν γκολ που δεν έπρεπε να καταγραφεί στην Πράγα ως επιθετικό φάουλ στον Μπρινιόλι, στη Λεωφόρο χάρισαν κόκκινη στον τερματοφύλακα της Σλάβια και πέναλτι υπέρ του γηπεδούχου, ενώ ανέχτηκαν το σκληρό παιχνίδι των Τσέχων.

Η ομάδα μπορούσε να περάσει ακόμα και μισή, ακόμα και με όλες τις λεπτομέρειες κόντρα.

Δημήτρης Στρατής