Παναθηναϊκός: Μακριά η τοξικότητα

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι ο Παναθηναϊκός στο τέλος της χρονιάς θα έχει στην τροπαιοθήκη του μια κούπα που ψάχνει από το 2014.

Το καλοκαίρι ξέραμε πως έπειτα από ένα καταστροφικό 2021 για να μπορέσει φέτος να είναι ανταγωνιστικός ο σύλλογος έπρεπε να γίνει ομάδα προπονητή.

Σε αυτό το σημείο τα έχει πάει καλά ο Σέρβος. Πέτυχε όσα δεν μπόρεσαν οι προκάτοχοί του πέρσι: Κατόρθωσε να εμπνεύσει τους παίκτες που βρήκε, να προσφέρει πίστη και στόχους στα παιδιά που ήθελαν να αποχωρήσουν (Αϊτόρ, Μαουρίτσιο), να αναβαπτίσει άλλους που ο οργανισμός είχε στα μαύρα κατάστιχα (Βιγιαφάνιες). Ο Ιβάν μας ξέρει ως λαό απέξω κι ανακατωτά.

Ο Λάζλο Μπόλονι έχασε πέρυσι τον έλεγχο στα αποδυτήρια και δεν στηρίχτηκε ούτε στους παίκτες που έπρεπε, ούτε από το σύνολο των ποδοσφαιριστών ακόμα κι όταν ο Παναθηναϊκός κέρδιζε, κάτι που έδειχνε πως η αντίστροφη μέτρηση γι αυτόν είχε αρχίσει.

Ο Ιβάν στηρίζεται στα καλά αποδυτήρια, αφήνοντας έξω την τοξικότητα και σήμερα βλέπει ανταπόδοση από τους ποδοσφαιριστές που δεν τους έδωσε βορά στις άγριες διαθέσεις οπαδών και Τύπου.

Δημήτρης Στρατής