Η μεγαλύτερη... κατηφόρα στην Ευρώπη

Μόδα εδώ κι εβδομάδες να συζητάμε για το impact του κόουτς Πογιάτος.

Ο Ισπανός θα ήταν ιδανικό να έφερνε κουλτούρα νικητή σε οργανισμό χωρίς τεχνογνωσία νίκης, αυτό είναι που χρόνια λείπει από τον Παναθηναϊκό ο οποίος δεν μπορεί να κεφαλαιοποιήσει το παραμικρό σε επίπεδο στελεχών, άλλωστε οι περισσότεροι μπαίνουν στα γραφεία της ΠΑΕ με ταμπέλα προσωρινού.

Ο νεαρός κόουτς ζει πρωτόγνωρες καταστάσεις, πιθανότατα θα έχει εντυπωσιαστεί με το πόσο απαξιωτικά μπορούμε να κρίνουμε την δουλειά κάποιου μέσα σε λίγες εβδομάδες. Έχοντας κληρονομήσει παθογένειες δεκαετιών καλείται να πράξει το προφανές ενόψει Άρη εκεί που παίζεται το κεφάλι του: να αποκτήσει καλύτερη αίσθηση στη σύνδεση υλικών.

Το τριφύλλι παίζει κάτω από τις δυνάμεις του γιατί δεν είναι δουλεμένο καιρό ώστε οι ποδοσφαιριστές να παίζουν “μαζί”. Οι πράσινοι πνευματικά έχουν μπλοκάρει από την πίεση, μα έχουν την ατομική ποιότητα και το βάθος στο ρόστερ (μη παλεύοντας με …μεγαθήρια, μάλιστα) να πάρουν τις νίκες που πρέπει, ώστε το μυαλό όλων να καθαρίσει και να δουν με μεγαλύτερη ηρεμία τι θα γίνει όταν το πρόγραμμα φέρει ντέρμπι που κατά βάση αποτελούν κλειστά παιχνίδια.

Όπως κάθε προπονητής, έτσι κι ο Πογιάτος έχει συν και πλην, το σίγουρο είναι ότι έχει ιδέες και δε φοβάται να ρισκάρει. Μας αρέσει που επιμένει σε μπαλαδόρους, ωστόσο ο Παναθηναϊκός αποτελεί σήμερα μια από τις μεγαλύτερες κατηφόρες στην Ευρώπη, με κοινό που ψειρίζει τα πάντα και δεν είναι ικανοποιημένο με τίποτα. Για την ώρα τρίποντα και… βλέπουμε!

Δημήτρης Στρατής