Διευθυντής AS σε φοβερό κράξιμο: «Οι αθλητές δεν αξίζουν να πηγαίνουν να διεκδικήσουν έναν τίτλο γνωρίζοντας τι επρόκειτο να συμβεί»

Σκληρή κριτική για την εικόνα του Final Four της EuroLeague στην Αθήνα άσκησε ο διευθυντής της ισπανικής AS, Χοσέ Φέλιξ Ντίαθ, με κείμενο που προκάλεσε αίσθηση μετά τον τελικό του Telekom Center Athens.

Ο Ισπανός δημοσιογράφος στάθηκε σε όσα συνέβησαν γύρω από τη διοργάνωση, βάζοντας στο στόχαστρο τόσο την κατάσταση στις εξέδρες όσο και τη συνολική διαχείριση του Final Four.

Το άρθρο είχε τίτλο «το μπάσκετ δεν αξίζει τέτοια μεταχείριση», με τον Ντίαθ να περιγράφει με ιδιαίτερα αιχμηρό τρόπο την εμπειρία των φιλάθλων και το κλίμα που δημιουργήθηκε στην Αθήνα.

Ο τελικός ολοκληρώθηκε με νίκη του Ολυμπιακού επί της Ρεάλ Μαδρίτης με 92-85, όμως στην Ισπανία η συζήτηση συνεχίζεται για τα οργανωτικά προβλήματα, τα εισιτήρια, την ατμόσφαιρα και τις διαμαρτυρίες για τη διαιτησία.

Αναλυτικά το κείμενό του:

«Το μπάσκετ δεν αξίζει αυτό που συνέβη στο Final Four. Η Ευρωλίγκα δεν αξίζει το ακατάστατο χάος στο οποίο υποβλήθηκε η διοργάνωσή της στην Αθήνα. Οι αθλητές δεν αξίζουν να πηγαίνουν να διεκδικήσουν έναν τίτλο γνωρίζοντας τι επρόκειτο να συμβεί. Οι φίλαθλοι δεν αξίζουν να νιώθουν φόβο, τρόμο και αβοήθητοι μπροστά στην εισβολή εκατοντάδων οπαδών-χούλιγκαν του Ολυμπιακού, που αποφάσισαν να μπουν εκεί όπου δεν είχαν θέση, ποδοπατώντας όποιον στεκόταν στον δρόμο τους — ηλικιωμένο, νέο ή παιδί — πετώντας μπουκάλια από το πάνω διάζωμα, καπνίζοντας τσιγάρα και όχι μόνο τσιγάρα στο πρόσωπό σου, ή κάνοντας ό,τι τους κατέβαινε.

Το μπάσκετ είναι κάτι πολύ πιο καθαρό και ευγενές από αυτό που είδαμε, όσο κι αν η Αθήνα —ή όποιος άλλος— πλήρωσε αδρά για να «εξασφαλίσει» την Ευρωλίγκα με κάθε πιθανή έννοια. Ο αθλητισμός σημαίνει να μπαίνεις στη μάχη χωρίς να ξέρεις το τέλος, να διεκδικείς με ίσους όρους. Αυτή τη φορά, όμως, ήταν φανερό πως κανείς δεν είχε διάθεση να τηρηθεί αυτό. Και το χειρότερο; Δεν κορόιδεψαν κανέναν. Οι 18.300 επίσημοι θεατές και οι άλλοι 2.000 που μπήκαν χωρίς εισιτήριο ήξεραν ήδη πού θα καταλήξει η ιστορία. Το ίδιο και οι παίκτες. Η Φενέρμπαχτσε το κατήγγειλε μετά τον ημιτελικό, η Ρεάλ Μαδρίτης μετά τον τελικό — με έναν τόνο που ταλαντευόταν ανάμεσα στην παραίτηση και την αποδοχή.

«Καλωσορίσατε στην ελληνική κόλαση» — έτσι τιτλοφορούνταν παλιότερα τα ρεπορτάζ, όταν οι ομάδες της Ευρώπης ταξίδευαν στην κατά τα άλλα υπέροχη Ελλάδα. Μια εικόνα βγαλμένη από το ποδόσφαιρο, που με τον καιρό, όσο οι ελληνικές ομάδες μπάσκετ μεγάλωναν σε δύναμη και ξόδευαν αλόγιστα, μεταφέρθηκε και στο μπάσκετ· ένα άθλημα που δεν θα έπρεπε να έχει καμία σχέση με τέτοιες συμπεριφορές. Κι όμως, αυτές οι σκηνές επανεμφανίστηκαν — δυστυχώς — την περασμένη Κυριακή στο ΟΑΚΑ.

Το να πας σε ένα γήπεδο για να ζήσεις τη μαγεία της τελικής φάσης μιας διοργάνωσης όπως η Ευρωλίγκα θα έπρεπε να είναι γιορτή — όχι αυτό που βίωσαν όσοι πήγαν απλώς για να απολαύσουν μπάσκετ χωρίς παρωπίδες ή για να δουν την ομάδα τους να κυνηγά έναν τίτλο που, από την πρώτη στιγμή, έμοιαζε προαποφασισμένος. Κι ας πάλεψαν ο Σκαριόλο και οι παίκτες του να αλλάξουν τη μοίρα· ονειρεύτηκαν να γράψουν ιστορία… μέχρι που κάποιος αποφάσισε ότι δεν θα τους αφήσει».