Το μεγάλο καμπανάκι για τον Παναθηναϊκό που εκθέτει τους πάντες!

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο από τη βραδιά δεν ήταν απλώς το τελικό σκορ, ούτε οι αστοχίες σε πρόσωπα ή επιλογές του ρόστερ. Ήταν η εικόνα που παρουσίασε ο Παναθηναϊκός μετά το 2-0, όταν το παιχνίδι ξέφυγε και η ομάδα έδειξε να μην έχει «φρένο» για να μείνει όρθια.

Από εκείνο το σημείο κι έπειτα, η συνολική συμπεριφορά στο γήπεδο έβγαζε έλλειψη συγκέντρωσης, καθαρής σκέψης και στοιχειώδους αντίδρασης. Σε ντέρμπι τέτοιου μεγέθους, το ζητούμενο δεν είναι να μη δεχτείς ποτέ δεύτερο γκολ, αλλά να έχεις τρόπο να κρατήσεις τη συνοχή σου και να διεκδικήσεις ό,τι μπορείς μέχρι το τέλος.

Οι παίκτες του Ράφα Μπενίτεθ έδειξαν σε αυτό το κομμάτι να μην έχουν την απαραίτητη επίγνωση του τι απαιτεί το βάρος της φανέλας σε τέτοιες στιγμές. Και αυτό δεν μπορεί να φορτωθεί αποκλειστικά ούτε στον προπονητή, ούτε σε έναν-δύο παίκτες, ούτε να «σκεπαστεί» πίσω από μια κακή βραδιά.

Το ζήτημα μοιάζει βαθύτερο και ακουμπά συνολικά το περιβάλλον: το πώς λειτουργεί η ομάδα, πώς διαχειρίζεται την πίεση, ποιος βάζει όρια και ποιος ζητά λογαριασμό όταν τα πράγματα ξεφεύγουν. Γιατί όταν κάθε φορά αλλάζει ο «ένοχος» — άλλοτε ο πάγκος, άλλοτε η τύχη, άλλοτε οι επιλογές, άλλοτε η διαιτησία — στο τέλος χάνεται το βασικό: η προσωπική και συλλογική ευθύνη μέσα στο γήπεδο.

Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται καθαρό «reset» νοοτροπίας, χωρίς άλλοθι και χωρίς εύκολες εξηγήσεις. Να μπει πλαίσιο, να οριστούν απαιτήσεις και να φανεί στην πράξη ότι η ομάδα δεν συμβιβάζεται με εικόνες παραίτησης, ειδικά όταν παίζονται οι στόχοι της σεζόν.