Μόνος εναντίον όλων κι όπου βγει

Ο άνθρωπος κάνει δουλειά, έχει κερδίσει ΟΛΟΥΣ τους παίκτες του και δείχνει ικανός να βαδίσει στο δρόμο Κυράστα, Γιοβάνοβιτς, Αναστασίου, Φερέιρα, Αναστασιάδη, Μαρκαριάν: ένας εναντίον όλων κι όπου βγει.

Συνήθως πουθενά δεν βγάζει, αλλά σε κουβέντα να βρισκόμαστε. Βλέπαμε στις Σέρρες τον εξαφανισμένο Νίκα να δίνει ότι μπορούσε, τον Μαξ το ίδιο και σκεφτόμασταν τα μαθήματα που έχει πάρει ο κόουτς κάνοντας πρωταθλητισμό με τη Μπενφίκα.

Οι Λουζιτανοί, το μεγάλο του έργο που μπορεί να καμαρώνει, δεν ήθελαν να περιμένουν τον αντίπαλο καλύπτοντας χώρους: ο σκοπός των παικτών της -μετα την σχετική κατήχηση του Βιτόρια- ήταν να βγουν πρώτοι στη μπάλα, να δείξουν την δύναμη και την σκληρότητα τους, να καταλάβει ο αντίπαλος ότι απέναντί του έχει όχι άντρες αλλά κομμάτια από σίδερο.

Αυτό το ποδόσφαιρο έπαιζαν οι παίκτες του και πάντα τους έβλεπες κυριαρχικούς, επιθετικούς: είναι ένα ποδόσφαιρο του οποίου το χαρακτηριστικό είναι η ένταση – απλά για τον Βιτόρια η κατάθεση της έντασης ΚΑΙ στην άμυνα μοιάζει να είναι περισσότερο απαραίτητη. Συμπέρασμα: Φέρτε του κανένα παίκτη μωρέ τον Γενάρη να τον βοηθήστε!