Ο Παναθηναϊκός Α.Ο για τη Ρούξι Ντουμιτρέσκου: «Σε αγαπάμε, ποτέ δεν σε ξεχνάμε»

Η Ντουμιτρέσκου ήταν η εμβληματική φυσιογνωμία των φίνων κοριτσιών στη σύγχρονη ιστορία και μάλιστα αποτελούσε την πρέσβειρα του Παναθηναϊκού στη Ρουμανία.

Γεννήθηκε την πόλη Βαλτσέα και ξεκίνησε το βόλεϊ στην ομάδα της Ντάτσια Πιτέστι στη Ρουμανία, ενώ ήταν διεθνής τόσο με την εθνική Ρουμανίας κάτω των 20 ετών από το 1992, όσο και με την ομάδα γυναικών, όταν στα 17 της αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πετοσφαίρισης στη Βραζιλία.

Το 1997 ήρθε στην Ελλάδα για την ομάδα των Βριλησσίων που πήρε ένα πρωτάθλημα και τρία κύπελλα Ελλάδας. Η Ρούξι Ντουμιτρέσκου έχει γράψει τη δική της ιστορία με τα πράσινα χρώματα και τίμησε την πράσινη φανέλα από το 2003 μέχρι το 2010.

Συνολικά με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε 6 πρωταθλήματα Α1 (2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010), 7 Κύπελλα Ελλάδας (2000, 2003, 2005, 2006, 2008, 2009, 2010), ενώ βραβεύθηκε δύο φορές MVP σε τελικούς Κυπέλλου (2005, 2008). Σε ευρωπαϊκό επίπεδο κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο Challenge Cup (2009).

Επανήλθε το 2013 και αγωνίστηκε για μία σεζόν με τον Ηρακλή Κηφισίας.

Με την Εθνική Ελλάδας αγωνίστηκε για πέντε χρόνια με αρχή τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004 στην πρώτη συμμετοχή του γυναικείου βόλεϊ σε Ολυμπιακή διοργάνωση και κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στους Μεσογειακούς αγώνες του 2005 στην Ισπανία.

Σαν επικήδειο κρατάμε κάποια λόγια της που είχε πει κατά καιρό για τον Σύλλογο

-«Αν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω, θα ερχόμουν πιο νωρίς στον Παναθηναϊκό».

-«Μου το έχει περάσει ο κόσμος του Παναθηναϊκού. Αυτοί με έκαναν Παναθηναϊκό και εγώ εκδηλώνομαι έτσι. Με έχουν κατηγορήσει πολλοί ότι μιλάω σαν οπαδός και δεν θα έπρεπε να το κάνω γιατί είμαι αθλήτρια. Το κάνω όμως αυτό γιατί έτσι το νιώθω

-«Η σημαία του Παναθηναϊκού είναι μία και έχει πάνω της το Τριφύλλι. Εμείς οι αθλητές είμαστε περαστικοί από τον Παναθηναϊκό».

«Θέλω να ευχαριστήσω τον κόσμο του Παναθηναϊκού γιατί μα σεβόταν πάντα και δεν έδινε σημασία στη εμφάνιση μας αλλά στον τρόπο παιχνιδιού μας. Και με στολή αστροναύτη να παίζαμε, πάλι το ίδιο χειροκρότημα θα εισπράτταμε».