Εγκαίνια στον «Τάφο»

Κατά τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του οι αγώνες δίνονταν κάτω από αντίξοες συνθήκες καθώς συχνά πλημμύριζε, ενώ η θέρμανση ήταν ελλιπής.

«Ήταν το πρώτο γήπεδο, που δεν είχε τσιμέντο. Το δάπεδο ήταν φτιαγμένο από ένα μείγμα φελλού και πίσσας.

Για την εποχή ήταν κάτι πρωτοποριακό, καθώς ο αγωνιστικός χώρος δεν ήταν τόσο σκληρός, όπως στα υπόλοιπα γήπεδα. Το ευχαριστιόμασταν, δηλαδή. Ωστόσο, δεν είχαμε κλείσει το πάνω μέρος, για να υπάρχει … φυσικός εξαερισμός.

Όταν έβρεχε λοιπόν, βγάζαμε κουβάδες και σφουγγαρίζαμε. Με την πάροδο του χρόνου, μπήκαν τα τζάμια και έτσι δεν έμπαινε το νερό από πάνω. Καμιά φορά, όμως, φούσκωνε ο αγωνιστικός χώρος», έλεγε ο Τάσος Στεφάνου που βάφτισε το κλειστό «Τάφος του Ινδού».

Τον Σεπτέμβριο του 2015 και με αφορμή την εκδήλωση «Honouring our Legacy» όπου τιμήθηκαν οι κορυφαίοι παίκτες στην ιστορία του μπασκετικού Παναθηναϊκού, ο Ερασιτέχνης αποφάσισε να μετονομάσει το κλειστό γήπεδο σε «Παύλος Γιαννακόπουλος» τιμώντας με αυτόν τον τρόπο τον σπουδαιότερο παράγοντα του συλλόγου που γιγάντωσε το τμήμα μπάσκετ, ενώ είχε σημαντικότατη συνεισφορά και στα τμήματα του ερασιτέχνη.

Το γήπεδο πήρε και επίσημα την ονομασία «Παύλος Γιαννακόπουλος» στις 23 Σεπτεμβρίου 2015.