Νυφαντόπουλος: «Στον τερματισμό ένιωσα λες και έβαλα γκολ στη Λεωφόρο και πανηγύρισα μπροστά στη Θύρα 13»

Στα 100 μέτρα ο Γιάννης Νυφαντόπουλος πατάει γκάζι και… αφήνει τα πόδια κάτω να τρέξουν. Το χάλκινο μετάλλιο, σε συνδυασμό με το ατομικό ρεκόρ, στους Μεσογειακούς Άγώνες ήταν το επιστέγασμα της προσπάθειάς του. Η οποία περιλαμβάνει και συνέχεια…

Ο Έλληνας αθλητής παραχώρησε συνέντευξη στο BN Sports και αναφέρθηκε στον Παναθηναϊκό και στη Θύρα 13.

Πώς ένιωσες το βράδυ πριν από τις κούρσες και εν τέλει πώς κοιμήθηκες εκείνο το βράδυ μετά από την επιτυχία σου;

«Από τον προκριματικό αγώνα κιόλας ένιωθα “κενός”. Δεν είχα έντονα συναισθήματα. Το κορμί μου ήταν σε καλή κατάσταση. Ήθελα μόνο να τρέξω. Αργότερα ήρθε η έκρηξη συναισθημάτων, όταν τερμάτισα. Ένιωσα λες και βάζω γκολ στη Λεωφόρο και πανηγυρίζω μπροστά στη Θύρα 13. Στο 90’ μάλιστα, γιατί το χάλκινο μετάλλιο ήρθε στα τελευταία μέτρα (γέλια).




Μετά υπήρχε πάλι ένα κενό. Προείχε η ανυπομονησία να επιστρέψω και να συνεχίσω τη δουλειά μου. Θέλω κι’ άλλα ρεκόρ, κι’ άλλες καλές εμφανίσεις. Ποτέ δε βάζω ταβάνι. Είμαι καλά, ειδικά τώρα και θέλω να εκμεταλλευτώ την καλή πορεία μου».

Τι θα αποτελούσε για σένα μία ιδανική συνέχεια αυτής της σεζόν;

«Να συνεχίσω με νέο ή νέα ατομικό ρεκόρ, ποτέ δεν ξέρεις. Θέλω μία πολύ καλή παρουσία στο Μόναχο. Τόσο ατομικά, αλλά και με τη σκυτάλη για να διακριθούμε συνολικά. Να τελειώσουμε υγιείς όλοι μας στο γκρουπ, αλλά και στην Εθνική ομάδα».