Περί διάταξης και τακτικής προσέγγισης του ντέρμπι

[ads]

Ο Νίκος Αθανασίου γράφει δυο πράγματα για τον Παναθηναϊκό που θα παρουσιαστεί στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, υπό τις οδηγίες του Αντρέα Στραματσόνι.  

[ads]

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Το ντέρμπι του Σαββάτου για τον Παναθηναϊκό είναι τελικός, είναι η τελευταία ευκαιρία να μείνει ζωντανός στο κυνήγι του Ολυμπιακού, είναι ένα παιχνίδι στο οποίο άλλο αποτέλεσμα πέρα από την νίκη δεν υπάρχει. Το πρεστίζ και το γόητρο σε αυτή την περίπτωση πάνε… περίπατο, καθώς το «τριφύλλι» παίζει τα ρέστα του από πολύ νωρίς στο φετινό πρωτάθλημα. Είναι ζήτημα επιβίωσης. Αν χάσει, πάει στο -11 και χάνει οριστικά και αμετάκλητα τον δεύτερο μεγάλο στόχο μετά την Ευρώπη και αρκείται στο Κύπελλο και στο να βγει δεύτερος στην κανονική διάρκεια και πρώτος στα πλέι-οφ. Με ισοπαλία παραμένει στο -8, σε έναν «μαραθώνιο» που σπάνια καλύπτονται τόσο μεγάλες διαφορές. Το «τρίποντο» είναι αυτό που τον ξαναβάζει σε τροχιά κορυφής, η νίκη είναι εκείνη που θα του δώσει την δυνατότητα να πάει στο -5, να του «φτιάξει» σημαντικά την ψυχολογία και την αυτοπεποίθηση ενόψει της συνέχειας και… βλέπουμε.

Ο Παναθηναϊκός μετά από δύο εβδομάδες διακοπής του πρωταθλήματος, παρουσιάζεται με νέο προπονητή στον πάγκο, τον Αντρέα Στραματσόνι. Σε δεκαπέντε μέρες, με ντέρμπι… φωτιά ενόψει και τέσσερις απουσίες βασικών(Μπεργκ, Αμπέντ, Πράνιτς, Νίνης) στις Εθνικές ομάδες, ο Ιταλός δεν είναι μάγος και ως εκ τούτου μπορεί να επηρεάσει μόνο κάποιες λεπτομέρειες, την διάταξη και την τακτική προσέγγιση του παιχνιδιού. Δεν μπορεί να «χτίσει», δεν μπορεί να δημιουργήσει αυτοματισμούς και νέα δεδομένα, όμως, το σύνολο που θα πατήσει το χορτάρι της Λεωφόρου θα έχει τις δικές του ”πινελιές”.

Αρχή με την διάταξη. Από 4-4-2 σε ρόμβο, ο Ιταλός αναμένεται(μην αποκλείσουμε κάποια έκπληξη) να προτιμήσει το 4-4-2 σε ευθεία. Από σχηματισμό σε σχηματισμό πάντα κάτι χάνεις και κάτι κερδίζεις. Εν προκειμένω, ο Παναθηναϊκός από 4 παίκτες στον άξονα της μεσαίας γραμμής(αμυντικός μέσος, δύο εσωτερικοί και επιτελικός) θα πορευτεί με 2 κεντρικούς μέσους. Εδώ χάνει, κερδίζει όμως στις πτέρυγες με την συμμετοχή του αριστερού και του δεξιού χαφ που σε συνδυασμό με τα δύο μπακ του δίνουν την δυνατότητα να αναπτυχθεί καλύτερα από τα άκρα και με περισσότερες αξιώσεις.

Πριν περάσουμε στα πρόσωπα που θα κληθούν να υπηρετήσουν το 4-4-2 σε ευθεία, να σταθούμε σε κάτι πολύ σημαντικό. Ο Στραματσόνι, ο οποίος βρίσκεται στο στάδιο εκμάθησης και λειτουργεί βάσει των πληροφοριών που λαμβάνει από τα δικά του μάτια αλλά και από εκείνα των Φύσσα και Βόκολου, δεν θα ”πειράξει” το πιο ισχυρό όπλο που διαθέτει αγωνιστικά αυτή την στιγμή ο Παναθηναϊκός και δεν είναι άλλο από το δίδυμο Καρέλη-Μπεργκ. Ο Έλληνας και ο Σουηδός επιθετικός σε αυτά τα δύομισι χρόνια έχουν δημιουργήσει έναν κώδικο ποδοσφαιρικής επικοινωνίας υψηλού επιπέδου και θα ήταν λάθος η μετάθεση του ”Κάρε” στα άκρα.

Κάθε διάταξη και η επιτυχία της κρίνεται από τα πρόσωπα που θα κληθούν να την υπηρετήσουν. Επίσης, κάτι ακόμη σημαντικό είναι οι ”ειδικές” οδηγίες που έχει ο κάθε ποδοσφαιριστής ξεχωριστά, ανάλογα με τις περιστάσεις του ματς. Για παράδειγμα μπορεί σε μια διάταξη 4-4-2 στην ευθεία ο δεξιός σου χαφ να έχει την οδηγία να συγκλίνει περισσότερο στον άξονα και να γίνεται τρίτος κεντρικός χαφ, παρά να παίζει στην γραμμή ή ο δεύτερος επιθετικός να είναι περισσότερο σε ρόλο επιτελικό και συνδετικού κρίκου παρά «φουνταριστός». Επίσης, περισσότερο και από την διάταξη παίζει ρόλο η στρατηγική. Μπορεί να παίζεις 4-4-2 να περιμένεις στο μισό γήπεδο, να κλείνεις τους χώρους και να ψάχνεις την κόντρα. Μπορεί να παίξεις 4-3-2-1 και να έχεις την γραμμή της άμυνας στην μεσαία γραμμή, να πρεσάρεις σαν τον σκύλο έξω από την περιοχή του αντιπάλου και να παίζεις φουλ επιθετικά.Στην Ελλάδα αρκετές φορές θεωρούμε πως αν παίζεις με 2 φορ είσαι επιθετικός και αν παίζεις με έναν το αντίθετο.

Κλείνουμε την παρένθεση, επιστροφή στα πρόσωπα. Εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, ο Στιλ θα είναι κάτω από τα δοκάρια. Δεξί μπακ ο Βέμερ, ο Νάνο αριστερό και ο Σάντσεθ με τον Ταυλαρίδη δίδυμο στα στόπερ. Μέχρι εδώ, όλα τα… κουκιά βγαίνουν, τέσσερις παίκτες είχες στην άμυνα, τέσσερις έχεις και τώρα, όλοι στην φυσική τους θέση.  Μπεργκ και Καρέλης θα είναι στην κορυφή, οπότε καμία αλλαγή. Έχουμε τα 7/11 και πάμε παρακάτω.

Στην μεσαία γραμμή. Με τους τέσσερις παίκτες στον ρόμβο, έπαιρνες τα ανασταλτικά χαρίσματα του Λαγού, την πίεση, τα τρεξίματα και το κράτημα της μπάλας από τον Ζέκα, το «box to box» παιχνίδι του Αμπέντ και τις ποιοτικές επαφές του Νίνη στο τρίτο κομμάτι του γηπέδου. Από την στιγμή που οι 4 γίνονται 2, προφανώς και πρέπει να έχουν ένα πιο ολοκληρωμένο πακέτο ικανοτήτων. Όχι μόνο ανασταλτικό παιχνίδι, όχι μόνο δημιουργία. Όταν παίζεις με δύο στον άξονα, πρέπει αμφότεροι να έχουν ισορροπία, αλλιώς θα έχεις πρόβλημα.

Σε αυτό το σημείο, να υπενθυμίσουμε πως φέτος σπάνια ο Παναθηναϊκός έβγαζε φάσεις από τον άξονα, περιμένοντας σχεδόν τα πάντα από τις εμπνεύσεις του Νίνη. Στα καλά διαστήματα του 25χρονου μέσου οι «πράσινοι» δημιουργούσαν. Όταν ”χανόταν” από το παιχνίδι, δεν υπήρχε παραγωγή φάσεων. Κατά την διάρκεια της σεζόν, ένα δίδυμο Ζέκα-Αμπέντ καλύπτει απόλυτα τις ανάγκες και προφανώς ο υγιής Εσιέν δίνει μια σημαντική λύση αλλά ας περιμένουμε τον Γκανέζο να επιστρέψει και μην προτρέχουμε.

Το ματς με τον Ολυμπιακό δεν είναι ένα ματς της σεζόν, είναι ένα παιχνίδι ειδικών συνθηκών και ως τέτοιο αντιμετωπίζεται από τον Στραματσόνι. Ο Ζέκα θα πρέπει να θεωρείται σίγουρος στην μεσαία γραμμή. Και τρεις θέσεις διεκδικούνται από Αμπέντ, Ατζαγκούν, Λουντ, Καλτσά, Κλωναρίδη, Νίνη, Λαγό, Πράνιτς.

Με δεδομένο ότι ο Ιταλός θα θέλει να βγάλει… off την δύναμη των άκρων του Ολυμπιακού θα επιλέξει ποδοσφαιριστές στις πτέρυγες που μπορούν να δώσουν πράγματα και βοήθειες στο αμυντικό κομμάτι. Είπαμε και παραπάνω. Κάτι κερδίζεις, κάτι χάνεις. Βάζεις τον Κλωναρίδη δεξιά; Έχεις ταχύτητα στην επίθεση, δημιουργία, ικανότητα στο ένας εναντίον ενός. Βάζεις τον Ζέκα; Έχεις καλύψεις, κράτημα της μπάλας, μεγαλύτερη ισορροπία σε άμυνα και επίθεση.

Από τα όσα είπε στην συνέντευξη Τύπου της επίσημης παρουσίασής του, από όσα δείχνει στις προπονήσεις στο Κορωπί και από την γενικότερη φιλοσοφία του, ο Παναθηναϊκός του Σαββάτου δεν θα μπει να κυριαρχήσει, να πάρει… φαλάγγι τον Ολυμπιακό, να παίξει την μπάλα του, όπως έκανε πέρυσι για παράδειγμα με τον Αναστασίου. Θα μπει στο γήπεδο για να περιμένει, να μην πάρει ρίσκα, με πρωταρχικό στόχο να ”μπλοκάρει” τον Ολυμπιακό, πηγαίνοντας σε ένα ”safe” παιχνίδι και θέλοντας να εκμεταλλευθεί την ποιότητα των δύο του επιθετικών και τις «στημένες» φάσεις. Ξέρει ότι πρέπει να κερδίσει αλλά δεν θα το «εκβιάσει» παρά μόνο στα τελευταία λεπτά, κι αν χρειαστεί…

Αν θα έπρεπε να κάνω μια πρόβλεψη για την μεσαία γραμμή; Θα έλεγα Ζέκα και Λαγός στον άξονα και Λουντ, Ατζαγκούν στις πτέρυγες. Εναλλακτικά, Αμπέντ και Λαγός στον άξονα, δεξί χαφ ο Ζέκα και αριστερό ο Λουντ. Αν ήταν στο… χέρι μου(ευτυχώς δεν είναι) και ”αναγκαστικά” με διάταξη 4-4-2 στην ευθεία, θα πήγαινα με Ζέκα και Λαγό στον άξονα, αριστερό χαφ τον Κλωναρίδη και δεξί τον Νίνη. Είπαμε, πιο πάνω η νίκη είναι ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ.

Πάντως, και κλείνοντας, αν κάποια δεδομένα προβληματίζουν στην θεωρία περισσότερο αυτα είναι το εξής:

*Το πως θα λειτουργήσει δημιουργικά ο Παναθηναϊκός με την νέα διάταξη(αν τελικά επιλέξει ο Στραματσόνι το 4-4-2 στην ευθεία) και πως θα φτάσει με την μεγαλύτερη συχνότητα η μπάλα στους Καρέλη και Μπεργκ, ώστε να γίνει απειλητικό το «τριφύλλι».

*Το πως ο άξονας του Παναθηναϊκού θα περιορίσει τον Κώστα Φορτούνη στις κινήσεις του Έλληνα μεσοεπιθετικού με και χωρίς την μπάλα. Αυτός είναι ο παίκτης ”κλειδί” επιθετικά για τον Ολυμπιακό, αυτός μπορεί με ένα άγγιγμα της μπάλας να αλλάξει και να κρίνει ένα παιχνίδι…

Συνδεθείτε στην ομάδα του Newspao.gr στο Viber Ακολουθείστε τo Newspao.gr στο Google News