Δεν τη λες και επιλογή «μπετόν»...

Η αλήθεια είναι πως όταν έχεις πάρει δυόμισι χρόνια τώρα το ρίσκο Αναστασίου και καταλήγει κάπως έτσι, περιμένεις πως η επόμενη επιλογή για τον πάγκο του Παναθηναϊκού θα είναι κάπως πιο ασφαλής. Ή τουλάχιστον ελπίζεις. Ακόμη κι αν ο Βέλικο Παούνοβιτς, εξελιχθεί σε κράμα Μουρίνιο-Κλοπ και οδηγήσει τον Παναθηναϊκό στη γη της Επαγγελίας, στο άκουσμα ότι το τιμόνι του τριφυλλιού, στην κρισιμότερη καμπή της εποχής Αλαφούζου, παίρνει ένας 38άχρονος Σέρβος που δεν έχει κάτσει ξανά σε πάγκο επαγγελματικής ομάδας, δεν σε κάνει και τρελό από τη χαρά σου κι ας αναδείχτηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο Μουντιάλ των μικρών.
Όπως έχουμε πει όμως όποιος έχει τα γένια έχει και τα χτένια.

Κι από τη στιγμή που ο Γιάννης Αλαφούζος φαίνεται να καταλήγει σε αυτή την απόφαση δεν έχεις παρά να περιμένεις. Με αυτή πάντως τη (νέα) επιλογή υψηλού ρίσκου, ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού πέρα από… χαρτοπαικτικές ικανότητες, φανερώνει ενδεχομένως κι άλλα πράγματα. Πχ. ότι ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να ξαναμπεί σε διαδικασία παραγωγής ταλέντων και ανάδειξης νέων παικτών, οι οποίοι άλλωστε είναι και η ειδικότητα του Παούνοβιτς. Μια διαδικασία που μετά την πρώτη σεζόν Αναστασίου ατόνησε σε μεγάλο βαθμό και φέτος εγκαταλείφθηκε σχεδόν εντελώς με στόχο το… πρωτάθλημα.

Το ότι σε αυτή την προσπάθεια κορυφαία μεταγραφική κίνηση ήταν ο Εσιέν που η μεγαλύτερη στιγμή του είναι η… barwoman στο Μπουρνάζι, ενδεχομένως και να αποτελεί έναν από τους λόγους που ο Αλαφούζος κάνει ξανά στροφή στη νεότητα, παίρνοντας έναν προπονητή που δεν έχει δουλέψει με παίκτες μεγαλύτερους των 20 ετών. Σε κάθε περίπτωση και όποια κι αν είναι η εξέλιξη, ο Αλαφούζος με αυτή την επιλογή (αν ολοκληρωθεί) δεν πετυχαίνει σίγουρα το βασικό και πιο κοντινό στόχο του: Να νιώσει σιγουριά ο κόσμος του Παναθηναϊκού για τον προπονητή.

Δεν είναι, με δυο λόγια, ούτε Σίλβα, ούτε Πογέτ, ούτε καν Τούντορ ως «όνομα» ο Παούνοβιτς. Κι αυτό, με τον Ολυμπιακό να έρχεται μάλιστα (φορτσάτος με τα σημερινά δεδομένα) στη Λεωφόρο σε λιγότερο από είκοσι μέρες, δεν το λες και ιδανικές συνθήκες «εκκίνησης» για τον κόουτς. Ας ελπίσουμε ότι το ταλέντο του Παούνοβιτς θα υπερισχύσει της (όποιας) απειρίας και στο τέλος της διαδρομής ο Αλαφούζος θα πιστωθεί πως επέλεξε έναν μεγάλο προπονητή.