Γκριγκόνις: «Τσακώθηκα με τον γιατρό του Παναθηναϊκού - Οργανωμένο χάος»

Ο Μάριους Γκριγκόνις χαρακτήρισε την πορεία του στον Παναθηναϊκό ως ένα «οργανωμένο χάος», αναφερόμενος στις μεγάλες αντιθέσεις που έζησε από την πρώτη δύσκολη σεζόν μέχρι την κατάκτηση της EuroLeague. Όπως τόνισε, η ομάδα πέρασε από έντονη εσωτερική πίεση και αποδοκιμασίες από τον κόσμο, για να φτάσει έναν χρόνο αργότερα στην απόλυτη αποθέωση, υπογραμμίζοντας παράλληλα το πάθος των φίλων του Παναθηναϊκού.

Ο Λιθουανός αποκάλυψε πως σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις είχε ενημερωθεί ότι μπορούσε να αποχωρήσει από την ομάδα, όμως επέλεξε να παραμείνει. Οι πολλοί τραυματισμοί στο ξεκίνημα της σεζόν τού έδωσαν περισσότερο χρόνο συμμετοχής, ενώ η άφιξη του Κέντρικ Ναν, όπως ανέφερε, ανέβασε τον Παναθηναϊκό σε άλλο επίπεδο. Ο Γκριγκόνις στάθηκε ιδιαίτερα στην πίστη που είχε η ομάδα πριν από το Final Four και στην πεποίθηση ότι θα κατακτούσε το τρόπαιο ακόμη και όταν βρέθηκε στο -15 από τη Ρεάλ Μαδρίτης στον τελικό.

Παράλληλα, άσκησε έντονη κριτική στον τρόπο λειτουργίας του Εργκίν Αταμάν, υποστηρίζοντας ότι ο Τούρκος προπονητής κρατά μεγάλη απόσταση από τους παίκτες και πως δεν υπάρχει ουσιαστική επικοινωνία μαζί τους. Ο ίδιος τόνισε ότι δεν μπορούσε να απευθυνθεί στον προπονητή για τον περιορισμένο ρόλο του και επέλεξε να παραμένει διαθέσιμος όποτε η ομάδα τον χρειαζόταν.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην περιπέτεια του τραυματισμού του, υποστηρίζοντας ότι η αποκατάστασή του δεν οργανώθηκε σωστά και πως υπήρχαν διαφωνίες μεταξύ των γιατρών. Μάλιστα, παραδέχθηκε ότι η κατάσταση ήταν τόσο δύσκολη, ώστε είχε περάσει από το μυαλό του ακόμη και η σκέψη να σταματήσει το μπάσκετ. Ωστόσο, μετά την προσθήκη νέων ανθρώπων στο ιατρικό επιτελείο και τη συνεργασία του με ειδικούς που εμπιστευόταν, κατάφερε σταδιακά να επιστρέψει.

Παρά τα παράπονά του, ο Γκριγκόνις ξεκαθάρισε ότι δεν διατηρεί κακές σχέσεις με τη διοίκηση του Παναθηναϊκού και ότι εκτιμά τόσο τον αθλητικό διευθυντή όσο και τον ιδιοκτήτη της ομάδας. Μάλιστα, τόνισε πως η κατάκτηση της EuroLeague και η θέση του στην ιστορία του συλλόγου άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο τον αντιμετώπιζε ο κόσμος, ενώ ο ίδιος ήθελε να παραμείνει και να έχει έναν πιο σημαντικό ρόλο αντί να βρίσκεται απλώς στην ομάδα.

Αναλυτικά όσα είπε:

«Η πρώτη χρονιά (2022-23) ήταν ενδιαφέρουσα. Είναι εύκολο να μιλάς γι’ αυτή από τη σημερινή οπτική. Εκείνη την εποχή, φυσικά, ήταν δύσκολα. Όλοι στα αποδυτήρια τσακώνονταν, έλεγαν πράγματα ο ένας στον άλλον. Ο προπονητής έκοβε παίκτες από την ομάδα. Οι ίδιοι οι οπαδοί μας μάς έβριζαν. Έφτυναν. Περπατούσες στον δρόμο και ο κόσμος σού έλεγε πράγματα.

Και μετά, την επόμενη χρονιά, σε κουβαλούν στους ώμους τους επειδή κατακτήσαμε τη EuroLeague. Λέμε ότι το Κάουνας είναι φανατικό με τη Ζάλγκιρις, αλλά εκεί είναι σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο.

Ολόκληρη η αθλητική κουλτούρα τους ζει και αναπνέει γι’ αυτό. Φυσικά, η τοπική αγορά είναι μεγαλύτερη και υπάρχει περισσότερος κόσμος. Είναι πραγματικά τρελοί με αυτό. Δεν χρειάζονται καν μπίρα για να γίνουν έτσι – έτσι είναι από τη φύση τους.

Εκείνη η περίοδος ήταν μία από τις καλύτερες της καριέρας μου».

«Μου είπαν ότι ήμουν ελεύθερος να φύγω – Είπα “κάντε ό,τι θέλετε”»

«Μου είπαν κι εμένα ότι ήμουν ελεύθερος να φύγω, αλλά είχα συμβόλαιο, οπότε είπα: “Κάντε ό,τι θέλετε”. Αργότερα, μου είπαν ξανά ότι ήμουν ελεύθερος να φύγω. Και επέστρεψα ξανά.

Υπήρχαν πολλοί τραυματισμοί στην αρχή της σεζόν. Θυμάμαι ότι έλειπαν ο Μήτογλου, ο Παπαπέτρου και ο Ερνανγκόμεθ. Κατέληξα να παίζω 35 λεπτά ανά αγώνα. Έτσι συμβαίνουν αυτά στον αθλητισμό – βάζεις τα πρώτα σου σουτ και όλοι σου λένε πόσο καλός είσαι. Μετά συνεχίζεις να παίζεις».

Καθοριστική, σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν και η άφιξη του Κέντρικ Ναν.

«Μετά ήρθε ο Ναν και μας πήγε σε άλλο επίπεδο. Έτσι ενωθήκαμε ως ομάδα – χωρίς κανόνες, χωρίς τίποτα. Απλώς έτσι συνέβη. Θυμάμαι ότι πηγαίνοντας στο Final Four ήμασταν πεπεισμένοι ότι θα το κατακτήσουμε. Ακόμη και όταν βρεθήκαμε 15 πόντους πίσω από τη Ρεάλ Μαδρίτης στον τελικό, όλοι εξακολουθούσαν να είναι σίγουροι ότι θα κερδίσουμε.

Γι’ αυτό λέω ότι εξαιτίας αυτής της μίας στιγμής δεν μετανιώνεις που ήσουν τραυματίας ή που δεν έπαιζες. Τα αναπληρώνει όλα».

Γκριγκόνις για Αταμάν: «Βρείτε μου έναν παίκτη που έχει σχέση μαζί του»

«Θα ήθελα να μου βρείτε έστω έναν παίκτη που έχει σχέση μαζί του. Αποστασιοποιείται εντελώς από τους παίκτες. Αυτή είναι η θέση που επιλέγει να έχει. Δεν υπάρχει καθόλου επικοινωνία».

«Ήταν χάος – Κανείς δεν οργάνωσε σωστά την αποκατάστασή μου»

«Ξέρεις, όταν τα πράγματα είναι δύσκολα, αυτή η επιλογή υπάρχει πάντα. Ήταν χάος. Κανείς δεν οργάνωσε σωστά την αποκατάστασή μου, οπότε έπρεπε να ταξιδεύω μόνος μου συνέχεια στη Γερμανία.

Πριν από την επέμβαση ήμουν ουσιαστικά παράλυτος. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα και δεν μπορούσα να πετάξω στη Γερμανία. Έπρεπε να χειρουργηθώ εκεί. Στη συνέχεια υπήρχαν διαφωνίες. Ο γιατρός μου έλεγε ένα πράγμα, ο δικός τους γιατρός έλεγε κάτι άλλο. Ο τραυματισμός υποτροπίασε. Μέχρι τότε μπορούσα να πετάξω στη Γερμανία και πέρασα ολόκληρο το καλοκαίρι εκεί».

Στη συνέχεια, πάντως, η κατάσταση άρχισε σταδιακά να βελτιώνεται.

«Μετά ο Παναθηναϊκός πρόσθεσε έναν Έλληνα φυσιοθεραπευτή, με τον οποίο είχα συνεργαστεί και στη Ρωσία. Είχε δουλέψει επίσης υπό τον Σάρας στη Φενέρμπαχτσε. Είναι πραγματικά πολύ καλός ειδικός. Συνέχισα την αποκατάστασή μου μαζί του και ενεπλάκη επίσης ο Κέστας, ο οποίος δουλεύει και με τη Ζάλγκιρις.

Άρχισα να αισθάνομαι καλύτερα μόλις τον Ιανουάριο της περασμένης χρονιάς. Τότε ήταν που άρχισα επιτέλους να νιώθω ότι όλα ήταν ξανά δυνατά. Χρειάστηκε πολύς χρόνος».

«Με τον Παναθηναϊκό δεν υπήρχαν προβλήματα – Τσακώθηκα με τον γιατρό»

«Κανείς δεν το πήρε πραγματικά προσωπικά. Μου είπαν: “Αν θέλεις, μείνε”. Τυπικά θα έπρεπε να έχω συμβόλαιο μαζί τους και φέτος. Αν ήθελα, μπορούσα να ψάξω για άλλη ομάδα. Από τη δική τους πλευρά, όλα αντιμετωπίστηκαν με καλή πίστη.

Σίγουρα έχω καλή σχέση με τον αθλητικό διευθυντή του Παναθηναϊκού και με τον ιδιοκτήτη του συλλόγου επίσης. Δεν υπήρχαν προβλήματα.

Εκείνη την περίοδο, φυσικά, είχα τσακωθεί με τον γιατρό της ομάδας. Δεν μπορείς να κάνεις τα πράγματα με αυτόν τον τρόπο. Σε αντίθεση με τη Ζάλγκιρις, στην Ευρώπη συχνά αντιμετωπίζουν την επιλογή γιατρών και φυσιοθεραπευτών υπερβολικά επιπόλαια».

«Βλέπεις, από τη στιγμή που έχεις γράψει ιστορία με τον Παναθηναϊκό και έχεις βάλει αυτό το αστέρι στη φανέλα, ο κόσμος σε κοιτάζει διαφορετικά. Πραγματικά το ένιωσα προσωπικά. Ο κόσμος μού έδειξε πολλή αγάπη. Όταν κερδίζεις, σου δίνουν αυτή την αίσθηση ότι μπορείς να μείνεις εκεί και όλα θα πάνε καλά.

Εξάλλου, ήθελα ακόμη να προσπαθήσω άλλη μία φορά. Να έχω έναν ρόλο στον οποίο είσαι σημαντικός, αντί απλώς να βρίσκεσαι εκεί και να εισπράττεις έναν μισθό».

«Δεν ήμουν έτοιμος όταν επέστρεψα – Το ίδιο συνέβη με τον Λεσόρ»

«Όταν μπήκα στο παρκέ σε εκείνο το σημείο, σίγουρα δεν ήμουν ακόμη έτοιμος. Χρειαζόμουν σταδιακή επιστροφή.

Έχω βρεθεί σε πολλά μέρη όπου κανείς δεν πρόκειται να περιμένει μέχρι να είσαι 100% υγιής. Αν είσαι στο 70% και μπορείς να τρέξεις και να σουτάρεις, περιμένουν να μπεις στο παρκέ και να παίξεις.

Δεν ήμουν ακόμη έτοιμος και ίσως αυτό λειτούργησε εναντίον μου, επειδή όλοι περίμεναν ότι θα επιστρέψω μετά από έναν χρόνο χωρίς να παίζω και αμέσως θα είμαι καλά. Παρόμοιο ήταν και αυτό που συνέβη με τον Λεσόρ. Αργότερα χρειάστηκε και νέα επέμβαση.

Ο σύλλογος χειρίστηκε άσχημα πολλές καταστάσεις τραυματισμών. Νομίζω ότι το καταλαβαίνουν και οι ίδιοι. Έχουν αλλάξει πολλά πράγματα, οπότε τώρα θα πρέπει να είναι καλύτερα».

«Να μιλήσω με ποιον; Δεν λειτουργεί έτσι με τον Αταμάν»

«Να μιλήσω με ποιον; Όχι. Δεν λειτουργεί έτσι με τον Αταμάν. Είσαι εκεί και απλώς σκέφτεσαι ότι θα βοηθήσεις στην προπόνηση. Θα βοηθήσεις στο ελληνικό πρωτάθλημα. Όταν σε χρειαστούν, θα σε καλέσουν.

Υπήρχαν φορές που οδηγούσες για να επιστρέψεις σπίτι μετά την προπόνηση και δεχόσουν τηλεφώνημα: “Έλα στο αεροδρόμιο. Θα χρειαστεί να πετάξεις για το παιχνίδι”.

Ή έφτανες στα αποδυτήρια και, 25 λεπτά πριν από το παιχνίδι, σου έφερναν τη φανέλα σου και σου έλεγαν ότι σε χρειάζονταν. Υπήρχαν τέτοιες καταστάσεις. Δεν νομίζω ότι θα υπάρχει κάτι που να πλησιάζει σε αυτό με τον Ζέλικο. Υπήρχαν πολλά τέτοια οργανωτικά ζητήματα.

Εγώ το έβλεπα ως εξής: “Είμαι εδώ και θα προσπαθήσω να κάνω τη δουλειά μου”. Το συμβόλαιό μου λέει ότι πρέπει να βοηθάω την ομάδα. Φυσικά, παραπονέθηκα αρκετά και εξέφρασα την άποψή μου, αλλά όποτε με χρειάζονταν, ήμουν έτοιμος».

Διάβασε όλα τα νέα για το μπάσκετ του Παναθηναϊκού