Ο Παναθηναϊκός των πολλών λύσεων και η δικαίωση του Αταμάν

Ό,τι κι αν λένε διάφοροι, ο Εργκίν Αταμάν ανήκει στο κλειστό κλαμπ των προπονητών με τους οποίους επιβαλλόταν να συνεργαστείς. Τρίτη σεζόν στα μέρη μας, τέσσερις τίτλοι και ακόμη ο άνθρωπος συνεχίζει να κριτικάρεται λες κι είναι χθεσινός.

Κι όμως, σχεδόν αναλλοίωτος είναι ο βασικός πυρήνας των παικτών σου και τώρα που ήρθαν τα ζόρια, το αποτέλεσμα είναι το αισθητά βελτιωμένο παιχνίδι των αθλητών.

Ουδείς περίμενε 0-2 στην έδρα μιας φοβερής ομάδας χωρίς Σλούκα. Ο Παναθηναϊκός, όμως, το έκανε να φαίνεται εύκολο, χάνοντας κι ένα σωρό ριμπάουντ. Το μπάσκετ που πρεσβεύει ο Τούρκος χρειάζεται χρόνο για να αφομοιωθεί και εδώ και μέρες βλέπουμε μια σαφώς αναβαθμισμένη εκδοχή αυτού που θέλει να παίξει, με πολλούς παίκτες έτοιμους να βοηθήσουν.

Οι Αθηναίοι είναι σταθερά αποτελεσματικοί στα μετόπισθεν, με όλους τους αθλητές ανεξαιρέτως να συμβάλλουν σε αυτό το σκέλος, δίνοντας στον Αταμάν μεγάλη γκάμα τακτικών επιλογών με βάση τις δεξιότητες του υλικού.

Χθες είδαμε την πιο πολυμορφική επίθεση της λίγκας, με βασική κατεύθυνση την τρεχάλα αλλά και το μισό γήπεδο. Με έμφαση στην αξία της κάθε κατοχής και σημαντικό εργαλείο υποστήριξης την πίεση που βάζει η ευστοχία από μακριά, συν μερικά επιθετικά ριμπάουντ.

Βγήκαν μπροστά παίκτες ερχόμενοι πίσω στο rotation, όπως ο Ρογκαβόπουλος, ο Σορτς και ο Γκριγκόνις, ο κόουτς πήρε πράγματα από τους ρολίστες και φροντίζει να έχει τους πάντες ζεστούς, ακόμη κι αν χρειαστεί να καταφύγει σε φαινομενικά ανορθόδοξα σχήματα, όπως με τον Χουάντσο στο «5». Λίαν καλώς ο βαθμός στα δύο πρώτα παιχνίδια. Έχουμε δρόμο ακόμη…

Δημήτρης Στρατής

Διάβασε όλα τα νέα για το μπάσκετ του Παναθηναϊκού