Αυτό είναι το πιο ανησυχητικό στον Παναθηναϊκό...

Ο Παναθηναϊκός AKTOR πήγε στη Βαλένθια γνωρίζοντας πολύ καλά τι είδους παιχνίδι τον περίμενε. Απέναντί του είχε μια ομάδα που ζει από τον ρυθμό, από τις γρήγορες εκτελέσεις και από την ικανότητά της να ανοίγει το γήπεδο πριν προλάβει να οργανωθεί ο αντίπαλος. Κι όμως, αντί να κόψει αυτό ακριβώς το στοιχείο, του έδωσε χώρο να ανθίσει.

Αυτό είναι και το πιο ανησυχητικό από τη βραδιά στη Roig Arena. Δεν ήταν απλώς μια κακή επιθετική εμφάνιση ή μια δύσκολη βραδιά μακριά από το καλάθι. Ήταν ένα παιχνίδι στο οποίο ο Παναθηναϊκός AKTOR έδειξε από νωρίς ότι δεν μπορούσε να βάλει φρένο στο τέμπο του αντιπάλου και, όταν συμβαίνει αυτό με μια ομάδα όπως η Βαλένθια, το πρόβλημα γίνεται αμέσως πολύ μεγάλο.

Η επίθεση μπορεί να έχει σκαμπανεβάσματα. Υπάρχουν βραδιές που τα σουτ μπαίνουν και άλλες που δεν μπαίνουν. Υπάρχουν παίκτες που μπορούν να βρεθούν μακριά από τον καλό τους εαυτό. Αυτό, όσο κι αν κοστίζει, είναι μέρος του παιχνιδιού. Η άμυνα όμως είναι άλλο πράγμα. Είναι το κομμάτι που δείχνει ετοιμότητα, πνευματική καθαρότητα, σκληράδα και πειθαρχία.

Κι εκεί ο Παναθηναϊκός AKTOR απέτυχε. Δεν μπόρεσε να σταματήσει την πρώτη πάσα, δεν έκοψε το transition, δεν έκλεισε τις γραμμές που έπρεπε και δεν έδωσε ποτέ την αίσθηση ότι μπορεί να σύρει τον αντίπαλο σε παιχνίδι μισού γηπέδου. Αντιθέτως, έμοιαζε να τρέχει πίσω από τη φάση σχεδόν από το πρώτο λεπτό.

Όταν μια ομάδα δέχεται τόσο εύκολα εκτελέσεις στα πρώτα δευτερόλεπτα της επίθεσης του αντιπάλου, ουσιαστικά παίζει στο γήπεδο του άλλου. Και στη Βαλένθια αυτό ακριβώς συνέβη. Οι Ισπανοί βρήκαν επιθέσεις χωρίς πίεση, πήραν σουτ με ρυθμό και κατάφεραν να επιβάλουν το δικό τους παιχνίδι χωρίς να αισθανθούν πραγματικά ότι απειλούνται.

Το πρόβλημα για τον Παναθηναϊκό AKTOR είναι ότι αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η άμυνά του ανοίγει τέτοια κουβέντα μέσα στη σεζόν. Δεν πρόκειται για κάτι που εμφανίστηκε ξαφνικά σε ένα βράδυ. Είναι μια αδυναμία που τον ακολουθεί κατά διαστήματα και κάθε φορά που επιστρέφει, τον ρίχνει αγωνιστικά και βαθμολογικά.

Γι’ αυτό και το θέμα δεν είναι μόνο η ήττα από τη Βαλένθια. Το θέμα είναι ότι σε αυτό το σημείο της χρονιάς, όπου όλα κρίνονται σε λεπτομέρειες, ο Παναθηναϊκός AKTOR εξακολουθεί να μην έχει σταθερή αμυντική ταυτότητα. Και χωρίς αυτή, καμία ομάδα δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής όταν μπαίνει στα πολύ δύσκολα.

Οι αναλαμπές παικτών όπως ο Τσέντι Όσμαν ή ο Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις δεν αρκούν, όταν το σύνολο δεν στέκεται σωστά πίσω. Αν ο Κέντρικ Ναν βρεθεί μακριά από τα στάνταρ του και αν κολλήσουν κι άλλες βασικές επιλογές στην επίθεση, τότε η μοναδική σταθερή βάση θα έπρεπε να είναι η άμυνα. Και αυτή ακριβώς η βάση έλειψε ξανά.

Ο Παναθηναϊκός AKTOR έχει ρόστερ για να κάνει πράγματα. Έχει ποιότητα, έχει εμπειρία, έχει παίκτες που μπορούν να πάρουν πάνω τους καταστάσεις. Όμως όλα αυτά δεν αρκούν όταν η ομάδα δεν αμύνεται με συνέπεια. Το ταλέντο μόνο του δεν σε πηγαίνει μέχρι το τέλος. Σου δίνει βραδιές. Η άμυνα σου δίνει διάρκεια.

Τώρα, πλέον, ο χρόνος έχει σχεδόν τελειώσει. Η θέση του στη βαθμολογία δεν εξαρτάται μόνο από τον ίδιο και η πίεση μεγαλώνει. Αν θέλει να σώσει τη χρονιά και να μπει στην επόμενη φάση με πραγματικές απαιτήσεις, ο Παναθηναϊκός AKTOR πρέπει να βρει ξανά αυτό που τον κράτησε όρθιο στις καλύτερές του βραδιές: σκληράδα, πειθαρχία και αμυντική συνέπεια.

Γιατί χωρίς άμυνα, ό,τι κι αν έχει μπροστά, θα του φανεί βουνό.

Διάβασε όλα τα νέα για το μπάσκετ του Παναθηναϊκού