Ο Τολιόπουλος, ο Αταμάν και η δύσκολη εξίσωση της υπομονής

Το παιδί έκανε φοβερά πράγματα στον Άρη, ηγούνταν του συλλόγου του, ήρθε στην Αθήνα για το παραπάνω βήμα, αλλά με τον Αταμάν στο τιμόνι δύσκολα αυτό θα πραγματοποιηθεί, τουλάχιστον άμεσα και στο μεγαλύτερο επίπεδο ανταγωνισμού που είναι η Ευρωλίγκα.

Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν μπορεί να βρει τον δρόμο του. Σημαίνει περισσότερο ότι βρίσκεται σε ένα περιβάλλον πολύ υψηλών απαιτήσεων, όπου τίποτα δεν χαρίζεται.

Ο Τολιόπουλος είναι παίκτης με πολλές δεξιότητες και στοιχεία που δυνητικά μπορούν να μεταφραστούν σωστά στη μεγάλη λίγκα. Μπορεί να σουτάρει από την περίμετρο, έχει passing skills και τη δυνατότητα να επιτεθεί σε διαφορετικές θέσεις.

Το θέμα στην περίπτωσή του είναι ότι δεν έχει ακόμη κατασκευασμένο παιχνίδι σε τοπ ανταγωνισμό, ώστε να κερδίσει μια μόνιμη θέση στην αποστολή. Πιο συγκεκριμένα, δεν έχει καταφέρει ακόμα να φέρει όλα τα εργαλεία και τις δεξιότητές του στην ίδια σελίδα, οικοδομώντας αυτά τα ασφαλή παραγωγικά μονοπάτια που θα τον μετατρέψουν σε σταθερά. Κι αυτό είναι το επόμενο βήμα για έναν παίκτη που δεδομένα έχει ποιότητα.

Δυσκολεύεται, για παράδειγμα, να είναι παραγωγικός σε έναν πιο δεύτερο ρόλο. Χρειάζεται μπάλες και κατοχές για να ρολάρει, κατάσταση που δεν μπορεί εύκολα να του προσφέρει ο Παναθηναϊκός των σταρ Αμερικανών και του Σλούκα.

Άρα, η πραγματικότητα λέει πως θα χρειαστεί να κάνει υπομονή για να βγει μπροστά. Και ίσως αυτή η υπομονή να είναι τελικά το πιο σημαντικό κομμάτι της φετινής του διαδρομής. Γιατί τον Αταμάν δεν τον κερδίζεις εύκολα, αλλά αν επιμείνεις, αν περιμένεις τη στιγμή σου και αν παρουσιαστείς έτοιμος όταν ανοίξει το παράθυρο, τότε μπορείς να αλλάξεις τα δεδομένα.

Δημήτρης Στρατής

Διάβασε όλα τα νέα για το μπάσκετ του Παναθηναϊκού