Παπαθεοδώρου: «Ντέγιαν, κάνε κάτι αντί να βλέπεις μια ομάδα να αντιμετωπίζεται με αυτόν τον ξεδιάντροπο τρόπο»

Στο σκεπτικό του, ξεκαθαρίζει πως ό,τι έκανε ο Μποντιρόγκα με τη φανέλα του Παναθηναϊκού μένει ανεξίτηλο. Ό,τι κι αν έγινε με το λάβαρο, η πορεία του δεν αλλάζει, γιατί «η ιστορία είναι εκεί» και τη θυμούνται όλοι.

Το ζήτημα, όπως το θέτει, είναι ότι έχουν περάσει 24 χρόνια από το banner και σήμερα ο Μποντιρόγκα δεν είναι ο παίκτης-σύμβολο, αλλά ο πρόεδρος ενός οργανισμού που κουβαλά σκιές εδώ και καιρό.

Ο Παπαθεοδώρου θυμίζει ότι ο Μποντιρόγκα ανέλαβε με την καθοριστική συμβολή του Παναθηναϊκού, μέσα σε κλίμα προσδοκίας ότι θα μπει τάξη σε διαιτητικές ιστορίες που προκαλούσαν αγανάκτηση.

Και κάπου εκεί έρχεται το μεγάλο ερώτημα: όταν βλέπεις σταθερά ένα μοτίβο, τι κάνεις ως πρόεδρος; Υποστηρίζει πως ο πρόεδρος «ξέρει» και «βλέπει» και άρα οφείλει να παρέμβει θεσμικά, ζητώντας εξηγήσεις και θέτοντας όρια.

Για το λάβαρο, αναγνωρίζει ότι ο καθένας μπορεί να έχει άποψη. Προσωπικά όμως το βρίσκει οξύμωρο να γνωρίζει κάποιος τι ΔΕΝ γίνεται για να αποτραπούν τα «εγκλήματα» τύπου Νίκολιτς, Βαλκάνιων και λοιπών, αλλά την ίδια στιγμή να αντιμετωπίζεται σαν «θεός» που “κρέμεται” πάνω από χιλιάδες ανθρώπους.

Στο ίδιο μήκος κύματος, το συμπέρασμα είναι απλό: ο σεβασμός δεν χαρίζεται. Αν θες σεβασμό, δείξε πρώτα εσύ σεβασμό, αυτή τη φορά όχι ως παίκτης, αλλά ως πρόεδρος.

Σημειώνει πως ο Μποντιρόγκα κέρδισε δόξα και χρήματα ως παίκτης. Ως πρόεδρος, όμως, του καταλογίζει ότι πρέπει να δείξει έμπρακτο ενδιαφέρον, ειδικά όταν μια ομάδα με τέτοια ιστορία νιώθει ότι αντιμετωπίζεται άδικα.

Σε αυτό το πλαίσιο, βάζει και το όνομα του Ντάνι Ιερεθουέλο, ζητώντας ουσιαστικά να υπάρξει παρέμβαση, με την ιδέα ότι «την ιστορία τη γράφουν οι πρωταγωνιστές» και όχι οι αποφάσεις που αλλοιώνουν τον ανταγωνισμό. Εκεί μπαίνει και η αναφορά στα «μαστίγια», στην ποιότητα και στην καρδιά, όπως συνέδεσε το παρελθόν του Μποντιρόγκα ως παίκτη.

Ο Παπαθεοδώρου επιμένει πως, όταν ο Παναθηναϊκός είναι μέτοχος και βλέπει καταστάσεις που τον εξοργίζουν, η αυτονόητη υποχρέωση της διοίκησης της EuroLeague είναι να επιδιώκει ισονομία. Διαφορετικά, προειδοποιεί ότι ο πρόεδρος κινδυνεύει να έχει την τύχη του Τζόρντι Μπερτομέου.

Στο ίδιο πλαίσιο, κάνει ξεχωριστή αναφορά στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, λέγοντας πως, ακόμη κι αν κινείται ακραία ή υπερβολικά, το κάνει μέσα στο πλαίσιο της νομιμότητας και στέλνει μήνυμα ότι δεν θα μένει άπραγος.

Το κείμενο κλείνει με την ιδέα ότι η ζωή δεν έχει μείνει ούτε στο 2002 ούτε στο 2024. Το “Past is past” υπάρχει, αλλά το σήμερα ζητά αποφάσεις.

Και εκεί έρχεται η πιο καθαρή διατύπωση: ο Μποντιρόγκα πρέπει να δράσει όχι για το λάβαρο, αλλά για να αποδώσει ισονομία. Γιατί, όπως υποστηρίζεται, ξέρει πολύ καλά τι κάνει ο Ιερεθουέλο «με ακρίβεια ρολογιού» και η απάθεια δεν συνάδει με την εικόνα ενός ανθρώπου που κάποτε έπαιζε μπουνιές απέναντι στην «αλητεία».

Αναλυτικά όσα αναφέρει:

Η ιστορία δεν διαγράφεται. Για αυτό και όσα έκανε ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα με τη φανέλα του Παναθηναϊκού θα μνημονεύονται για πάντα. Για αυτό και καμία ιστορία δεν διεγράφη με την απόφαση να κατέβει το λάβαρο. Η ιστορία είναι εκεί, στο YouTube, στο TV Magic, στις θύμισες όλων.

Ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα έγραψε ιστορία με τη φανέλα. Μόνο που βρισκόμαστε 24 χρόνια μετά το banner. Και αυτή τη στιγμή είναι ένας σταθερός θεατής μιας μόνιμης κατάστασης. Ενώ είναι πρόεδρος ενός οργανισμού που κάνει συγκεκριμένα πράγματα με βαριές σκιές εδώ και χρόνια. Μπήκε πρόεδρος – με την καθοριστική συμβολή του Παναθηναϊκού – για να φέρει κάθαρση σε διαιτησίες που τις έβλεπες κι έκανες εμετό από τα μάτια.

Διαιτησίες απροκάλυπτες, σταθερά σε ένα συγκεκριμένο μοτίβο, σαν να ξαναβλέπουμε, όσοι είναι άνω των 40 θα καταλάβουν, τον Παπουτσέλη, τον Ποντίκη, τον Τσαγκαράκη, τον Κασναφέρη. Σε λούπα.

Είναι αδιανόητο, το 2026, να συμβαίνει αυτό. Είναι ευθύνη του προέδρου της Ευρωλίγκα; Σαφέστατα. Γιατί ΚΑΙ ξέρει ΚΑΙ βλέπει. Αν λοιπόν είσαι πρόεδρος καλείς τον αρχιδιαιτητή για εξηγήσεις. Την πρώτη φορά του μιλάς. Τη δεύτερη φορά βγάζεις κίτρινη. Την 20η φορά τι κάνεις;

Για το λάβαρο μπορεί ο καθένας να έχει τη δική του άποψη. Προσωπικά, μου μοιάζει οξύμωρο να γνωρίζω τι ΔΕΝ κάνει κάποιος για να αποτρέψει τα «εγκλήματα» τύπου Νίκολιτς, Βαλκάνιων και λοιπών συγγενών, και να είναι ταυτόχρονα ένας «θεός» που κρέμεται πάνω από τα κεφάλια χιλιάδων ανθρώπων τους οποίους η διοργάνωση κάνει ΤΑ ΠΑΝΤΑ για να τους τρελάνει.

Ο σεβασμός στη ζωή δεν αγοράζεται. Ο Μποντιρόγκα οφείλει πρώτα από όλα να σεβαστεί τον μεγαλύτερο οργανισμό μπάσκετ της Ευρώπης. Οχι γιατί κέρδισε από τον Παναθηναϊκό δόξα, τιμές, ούτε γιατί έβγαλε πχ 15 εκατομμύρια ευρώ. Αυτά τα κέρδισε ΩΣ ΠΑΙΚΤΗΣ.

Αν θες όμως σεβασμό, δείξε σεβασμό. ΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ της Ευρωλίγκα.

Ασχολήσου. Δείξε ενδιαφέρον. Κάνε κάτι αντί να βλέπεις μια ομάδα με αυτή την ιστορία να αντιμετωπίζεται με αυτόν τον ξεδιάντροπο τρόπο. Σα να της βγάζεις τη γλώσσα που αποφάσισε να βάλει 40 εκατομμύρια για να φέρνει παικταράδες, να σου διαθέσει το γήπεδο για το F4.

Μάζεψε λοιπόν, τον Ντάνι Ιερεθουέλο και εξήγησε του ότι την ιστορία τη γράφουν οι πρωταγωνιστές. Μέσα στο παρκέ πρωταγωνιστές. Με «μαστίγια» και μαγκιά. Με ποιότητα και καρδιά. Όπως τη δική σου. Ως παίκτης. Κι αυτή η ιστορία δεν διαγράφεται. Ο Μποντιρόγκα, θα παραμείνει για πάντα ο κορυφαίος ξένος όλων των εποχών του Παναθηναϊκού.

Ως πρόεδρος πάλι, τα ερωτηματικά παραμένουν πελώρια. Όσοι καταφέρουν να διαχωρίσουν ότι βρισκόμαστε 24 χρόνια μετά το banner, έχουν και την αληθινή αντίληψη όλων των πραγματικών καταστάσεων.

Η ευθύνη ενός προέδρου σε έναν οργανισμό που ο Παναθηναϊκός είναι μέτοχος – και τη μία εβδομάδα του κλέβουν μια νίκη μέσα από τα χέρια και την επόμενη για ένα ημίχρονο του ρίχνουν κροσέ μέχρι να ξαπλώσει – αποτελεί αν μη τι άλλο να επιδιώκει την ισονομία.

Αν δεν την επιδιώκει, αν δεν προσπαθεί καν για αυτό, τότε θα έχει την τύχη του Μπερτομέου.

Ο Γιαννακόπουλος ακόμα και με ακραίο ή υπερβολικό τρόπο, αλλά πάντα μέσα στο πλαίσιο της νομιμότητας, περνάει ένα μήνυμα ότι δεν θα κοροϊδεύουν τον κόσμο μέσα στα μούτρα τους, χωρίς να κάνει κάτι. Το έκανε. Και πήρε όλο το blame πάνω του ειδικά απέναντι σε όσους έχουν μνήμη αλλά όχι κρίση να αντιληφθούν τι συμβαίνει σήμερα.

Όπως πρέπει να λειτουργεί κάποιος που έχει την ευθύνη ενός τέτοιου οργανισμού.

Ο Μποντιρόγκα τι κάνει έχοντας την ευθύνη του προέδρου; Πιστεύει ότι θα σκάνε δύο τρεις καμικάζι κάθε εβδομάδα στα ματς του Παναθηναϊκού και εκείνος θα απολαμβάνει δάφνες και αποθέωση εφ όρου ζωής για κάτι που έγινε πριν 24 χρόνια;

Η ζωή συνεχίζεται. Δεν σταμάτησε το ρολόι στο 2002. Ούτε στο 2024.

Past is past έλεγε ο μεγαλύτερος όλων, χαρακτηριστικά. Κι αυτός στην οροφή είναι. Κι αυτός ήταν ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ του Παναθηναϊκού επί 12 χρόνια και ανταπέδιδε σεβασμό στον σεβασμό που του έδειχναν εκατομμύρια κόσμος. Για αυτό και θα είναι στην οροφή εις τους αιώνες των αιώνων και κανένας δε θα ακουμπήσει ποτέ αυτό το λάβαρο. It’s all about respect.

Ο Ντέγιαν πρέπει να δράσει. Όχι για το λάβαρο αλλά για να αποδώσει ισονομία. Να δείξει σεβασμό. Γιατί ξέρει πολύ καλά τι κάνει ο Ιερεθουέλο. Με ακρίβεια ρολογιού γνωρίζει. Η απάθειά του δεν συνάδει με την εικόνα ενός ανθρώπου που κάποτε έπαιζε μπουνιές απέναντι στην αλητεία. Το λάβαρο είναι σαν τις σχέσεις. Μία αμφίδρομη σχέση πρέπει να την τιμάνε και οι δύο. Αν ο ένας αποδίδει τιμές και ο άλλος κλείνει τα μάτια μπροστά στην εκτέλεσή σου, τι σχέση αλληλοσεβασμού είναι αυτή;

Διάβασε όλα τα νέα για το μπάσκετ του Παναθηναϊκού