Παναθηναϊκός: Η επόμενη μέρα και οι 4 αλλαγές που χρειάζονται

Ο Παναθηναϊκός έφυγε από το Μόναχο με ένα αποτέλεσμα που πονά, όχι μόνο για τη βαθμολογία, αλλά κυρίως για τον τρόπο που ήρθε. Απέναντι σε μια Μπάγερν που έχει βελτιωθεί με τον νέο προπονητή της, οι «πράσινοι» είχαν τον έλεγχο για μεγάλο κομμάτι του αγώνα, όμως στο τέλος έχασαν τη συνοχή τους και άφησαν το παιχνίδι να γλιστρήσει.

Το πρόβλημα, όμως, δεν εξαντλείται σε μια ήττα που μπορεί να «σβηστεί» σε επόμενα ματς. Αυτό που ανησυχεί περισσότερο είναι η εικόνα μέσα στο 2026: λιγότερη σιγουριά, περισσότερη βιασύνη, μεγαλύτερη νευρικότητα όταν το ματς σφίγγει. Από το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό και μετά, ο Παναθηναϊκός δείχνει να κουβαλά μια πνευματική κούραση που φαίνεται στις αποφάσεις και στην αυτοπεποίθηση.

Στο συγκεκριμένο παιχνίδι, η απουσία του Κέντρικ Ναν φάνηκε καθαρά. Όχι ως άλλοθι, αλλά ως υπενθύμιση για το πόσο ρόλο έχει ένας παίκτης που μπορεί να «τελειώσει» φάσεις όταν όλα δυσκολεύουν. Στην τέταρτη περίοδο, όταν χρειάζεσαι έναν δημιουργό-εκτελεστή για να σε ξεμπλοκάρει, ο Παναθηναϊκός έμεινε χωρίς σταθερό σημείο αναφοράς, με αποτέλεσμα να κολλήσει επιθετικά και να χάσει τον ρυθμό του.

Εδώ μπαίνει και το μεγάλο ερώτημα της επόμενης μέρας: πώς μια ομάδα με γεμάτο ρόστερ δεν καταφέρνει να καλύψει ένα κενό, ειδικά απέναντι σε αντίπαλο που δεν βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο ποιότητας; Η απάντηση δεν είναι μία, αλλά δείχνει να ακουμπά στο πώς είναι «δεμένη» η ομάδα και στο ότι οι συνήθειες δεν αλλάζουν από τη μια στιγμή στην άλλη.

Η πραγματικότητα είναι ότι ο Παναθηναϊκός έχει συγκεκριμένο τρόπο παιχνιδιού και όταν λειτουργεί, μπορεί να κερδίσει οποιονδήποτε. Όταν δεν λειτουργεί, το παιχνίδι γίνεται πιο δύσκολο γιατί δεν υπάρχει εύκολη μετάβαση σε κάτι εντελώς διαφορετικό μέσα σε λίγες μέρες. Άρα η λύση δεν είναι να ανακαλύψει από το μηδέν άλλο μοντέλο, αλλά να θωρακίσει τον τρόπο που ήδη έχει, με πιο καθαρές αποφάσεις και μεγαλύτερη πειθαρχία στα σημεία που «πονά».

Τι πρέπει να γίνει για να αλλάξει η εικόνα στην επόμενη μέρα του Παναθηναϊκού; Πρώτα απ’ όλα, χρειάζεται να επιστρέψει η ηρεμία στα κρίσιμα λεπτά. Στο Μόναχο χάθηκαν κατοχές από βιασύνη και αδυναμία να βγει το σωστό σουτ. Αυτό διορθώνεται μόνο με καλύτερη επιλογή, λιγότερο ρίσκο και μεγαλύτερη υπομονή όταν το παιχνίδι πάει στη λεπτομέρεια.

Δεύτερο, ο Παναθηναϊκός χρειάζεται μεγαλύτερη συνέπεια στην άμυνα στα τελευταία λεπτά. Όταν η επίθεση δεν «γράφει», η άμυνα είναι αυτή που κρατάει το σκορ και σου δίνει χρόνο. Αν στο τελευταίο δεκάλεπτο χάνεις τις αποστάσεις και τις βοήθειες, τότε ο αντίπαλος παίρνει αυτοπεποίθηση και το γήπεδο γέρνει.

Τρίτο, πρέπει να βγουν μπροστά περισσότερες προσωπικότητες. Σε μια περίοδο που λείπει ο παίκτης-κλειδί ή που η ομάδα δεν «τρέχει» σωστά, οι έμπειροι και οι ηγέτες οφείλουν να δώσουν κατεύθυνση: να ζητήσουν την μπάλα, να οργανώσουν κατοχές, να επιβάλουν ρυθμό, να «μαζέψουν» το παιχνίδι όταν πάει να ξεφύγει.

Τέταρτο, καθαροί ρόλοι και απλές λύσεις. Όταν μια ομάδα μπαίνει σε κακό μομέντουμ, το πρώτο που χρειάζεται είναι επιστροφή στα βασικά: σωστή πρώτη πάσα, καλύτερο spacing, λιγότερα δύσκολα σουτ στην πρώτη σκέψη, πιο σταθερή εκτέλεση από τις θέσεις που δουλεύονται.

Ο κόσμος έχει δικαίωμα να προβληματίζεται, γιατί τα τελευταία αποτελέσματα έφεραν πίεση και έκαναν κάθε παιχνίδι πιο απαιτητικό. Όμως η σεζόν δεν τελειώνει σε ένα δεκαπενθήμερο και υπάρχει χρόνος για ανατροπή, αρκεί ο Παναθηναϊκός να βρει ξανά τον εαυτό του άμεσα και να σταματήσει να «χαρίζει» λεπτά όπως συνέβη στο Μόναχο.

Διάβασε όλα τα νέα για το μπάσκετ του Παναθηναϊκού