Παναθηναϊκός: Αυτά αρκούν στον Επτάστερο!

Σε άλλες εποχές θα λέγαμε όχι, αφού το καλοκαίρι ήταν η λατρεμένη περίοδος των Παναθηναϊκών στο μπάσκετ αφού οι Γιαννακόπουλοι σε είχαν καλομαθημένο και με το που έμπαινε ο Ιούνης άπαντες στοιχημάτιζαν ποιος θα ήταν ο επόμενος mega star που θα υπέγραφαν.

Όλα αυτά ίσχυαν για δεκαετίες. Ακόμα κι όταν οι εποχές των παχιών αγελάδων τέλειωσαν όλο και κάποιος Χεζόνια, Νέντοβιτς έσκαγε μύτη, παιδιά με μεγάλο κασέ κι αμέτρητους προσωπικούς θαυμαστές. Για χρόνια το τριφύλλι ήταν σαν να μην μπορούσε να προκόψει χωρίς βαρβάτες μεταγραφές.

Την εποχή των εσόδων-εξόδων έμοιαζε ο οργανισμός να έχει χάσει τον ενθουσιασμό που αυτές προκαλούν. Μολονότι είχε προαναγγείλει ότι θα χρησιμοποιούσε πολλά νέα παιδιά που όσο να ναι μια αίσθηση φρεσκάδας και ανανέωσης στην χαρίζουν, παρατηρούσες ολόγυρα ένα μούδιασμα. Πολλά χρόνια οι νεοφερμένοι ήταν πάντα το οξυγόνο του Επτάστερου – χωρίς αυτούς ψαχνόταν. Η ομοιογένεια δεν είναι λύση για όλες τις ομάδες του κόσμου.

Υπάρχουν κι αυτές που έχουν μάθει να ζουν με το σταριλίκι που φέρνουν όσοι αποκτούνται το καλοκαίρι για να κάνουν τη διαφορά – για να κάνουν δηλαδή όσα ο αντίπαλος δεν έχει συνηθίσει.

Τους Σκοτ, τους Ναν, τους Ράτζα, τους Ουίλκινς, τους Μποντίρογκα, τους Τζέημς τους είχε ανάγκη ο Παναθηναϊκός , αλλά τελικώς αποδεικνύεται ότι αρκεί ένα καλό σχέδιο, ένα όραμα, ένας τοπ κόουτς για να σε πείσουν ότι του χρόνου θα πορευτείς κυρίως με την ομοιογένεια για όπλο σου, χωρίς να γκρινιάζει κανείς.

Δημήτρης Στρατής

Διάβασε όλα τα νέα για το μπάσκετ του Παναθηναϊκού