Παναθηναϊκός: Στον αστερισμό των Ναν - Σλούκα!

Η ομάδα δημιουργούσε καλά σουτ μέσα από την κυκλοφορία της μπάλας και συχνά με την ιδανικότερη πάσα για τρίποντο (απ’ το low post προς τα έξω), αλλά το θέμα ήταν να μπουν τα σουτ που αυτοί θα αναλάμβαναν.

Όταν αυτό συνέβαινε, ο αντίπαλος την είχε άσχημα… Χαζός είναι ο Αταμάν που βασίζεται εξ ολοκλήρου στους γκαρντ τόσα χρόνια; Στις καλές τους βραδιές οι σταρ δίνουν άλλη διάσταση στο επιθετικό παιχνίδι μεγαλώνοντας το γήπεδο και δοκιμάζοντας τα αμυντικά rotations των αντιπάλων.

Ο Παναθηναϊκός με τους κορυφαίους του παίκτες φορμαρισμένους ήταν τόσο κοντρολαρισμένος, πιο κατασταλαγμένος στο τι ζητούσε στο γήπεδο, πιο σοφός και με τη συναισθηματική ωριμότητα που του παρείχε η εμπειρία των δύο άσων του.

Οι πράσινοι ήταν φέτος μια χαμαιλεοντική ομάδα που προσαρμοζόταν και στο fast break και στο μισό γήπεδο, προσπαθώντας κατά κύριο λόγο να αξιοποιήσουν στο έπακρο όλο το εύρος δεξιοτήτων του προικισμένου Αμερικανού και του βετεράνου Έλληνα σε συνδυασμό με το περίσσευμα αθλητικότητας του ρόστερ που άφηναν στο παρκέ Παπαπέτρου, Χουάντσο, Καλαϊτζάκης, Λεσόρ και Γκραντ. Προσωπική φάση, πίεση στη μεταφορά μπάλας του αντιπάλου ήταν οι βασικοί άξονες του κόουτς με τους δύο γκαρντ να χτυπούν ανελέητα στο transition.

Δημήτρης Στρατής

Διάβασε όλα τα νέα για το μπάσκετ του Παναθηναϊκού